Zwangerschapsupdate: #22weken

by Gastblogger

Rond 12 of 13 weken schreef ik al dat ik zwanger ben. Tijd voor een update, nu we de 20-weken-echo hebben gehad. We wisselen van week op vrijdag, dus morgen zit ik pas echt op 22 weken, maar om nou boven deze blog te zetten 21+6 is ook niet echt mooi.

De misselijkheid was verschrikkelijk, maar gelukkig kon ik daar medicijnen voor krijgen. Ik heb het ook zonder geprobeerd en toen gaf ik meteen weer heel veel over, dus toen de medicijnen bijna op waren heb ik nog een keer een doosje kunnen regelen via de huisarts en apotheek. Toen deze reeks op was ging het gelukkig gewoon goed en was ik niet meer misselijk. Dat was bij 16 weken zwangerschap, dus toen mocht de misselijkheid ook wel voorbij zijn.

Bij de verloskundige komen we nu om de 4 weken ongeveer. Toevallig moeten we er vanmiddag weer heen. Dit zijn gewoon korte bezoekjes waarbij ze even luisteren naar de hartslag en kijken hoe de baarmoeder gegroeid is in je buik. Daarnaast kwamen wij in aanmerking voor een GUO (staat voor Geavanceerd ultrageluid onderzoek). Mijn moeder heeft nadat ze mij kreeg namelijk een miskraam gehad en daarna kreeg ze mijn broertje. Mijn broertje is na 3 dagen overleden en bij beide keren schijnt het te komen door hartproblemen. Omdat we niet zeker weten of dit ook bij mij kan gebeuren hebben we dit aangegeven en kwam ik in aanmerking voor de GUO. Bij 13 weken kregen we een echo in het UMCG waarbij ze alvast zouden kijken naar het hartje en de bloedstromen. Bij 20 weken moesten we terugkomen, dus de 20-weken-echo was ook meteen de GUO. Bij 20 weken kijken ze sowieso al goed naar alles, maar nu dus nog wat extra. Alles zag er goed uit. Geen hazenlip, het hartje zag er goed uit, ruggetje was goed, de nieren zagen er goed uit, de blaas was vol en zo zag alles er goed uit. We hoeven nu alleen nog naar de verloskundige voor controles. Bij de 20-weken-echo gebruiken ze ook 3d-techniek en de foto’s daarvan zijn heel mooi. Wat ook erg fijn was, is dat er bij de 20-weken-echo een scherm aan een arm hing en we die dichterbij konden halen, zodat ik ook mee kon kijken. Ik kon heel veel ook zien en zag nu ook het hartje kloppen. Tussen de 13 en de 20 weken waren de echoscopisten verhuisd van de derde verdieping naar de begane grond en waarschijnlijk zaten die armen daar al aan het plafond. Een hele vooruitgang wat mij betreft, want meekijken wordt voor slechtzienden een stuk makkelijker! We wilden natuurlijk het geslacht ook weten en wij krijgen een jongetje!

Het erkennen van het kindje hebben we inmiddels ook gedaan, dat was rond 16 weken zwangerschap. Ik ging die dag shoppen met mijn beste vriendin en zou haar van het station ophalen. Zij is ook slechtziend en er wordt hier rond en op het station verbouwd, waardoor zij de weg niet weet. We dachten dat het erkennen wel snel zou gebeuren, dus gingen voordat ik mijn vriendin op zou halen naar het gemeentehuis. De dame die ons hielp wilde de gegevens gaan printen zodat wij het konden ondertekenen, maar er was een probleem met de printer en later kon ze wisselen van computer, want toen had ze ook problemen met haar computer. Ondertussen stonden wij te wachten en te wachten en kreeg ik last van mijn benen van het lange staan. We konden even zitten in de wachtruimte en zouden geroepen worden als het gelukt was. Al met al heeft het drie kwartier geduurd, maar konden we uiteindelijk onze handtekening zetten. Daarna kon ik gelukkig de stad in met mijn vriendin en heb ik wat zwangerschapskleding gekocht.

Qua babyspullen hebben we al aardig wat spullen tweedehands kunnen kopen en ook gekregen. Van de grote spullen hoeven we alleen nog een commode en box en een matrasje voor in het leikantje. We houden nu op een lijst ook bij wat voor kleding we in welke maat hebben (van maat 50 t/m 68). Ook hebben we een checklist van de kraamzorg. De kraamzorg komt bij een eerste kindje altijd eerst op huisbezoek bij een intakegesprek en dat staat nu ook gepland. Ze schijnen dan ook de checklist met je door te nemen.

Voorlopig geen echo’s meer en alleen nog korte controles bij de verloskundige. Mijn vriend wil nog steeds graag overal bij zijn, dus die is lekker ook zwanger met mij mee. De meeste spullen regelt hij en bij alle afspraken moeten we dus rekening houden met zijn werktijden die nogal onregelmatig zijn. Zolang er niets bijzonders te melden valt zal ik er dus niet meer zo uitgebreid over schrijven. Voor nu zijn jullie weer even op de hoogte. 😉

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten