Waar gaan we heen?

by Dominique
Foto rechterzijspiegel van auto
Afbeelding: Pixabay

“Waar gaan we nou heen lieverd?” Vraag ik voor de zoveelste keer aan mijn vriend. Mark kijkt me met een brede grijns aan. “Als ik het zeg is het geen verrassing meer. Gewoon rechtdoor rijden, ik wijs wel de weg”

Als ik iets moeilijk vind, dan is dat de controle verliezen. Niet wetend waar we naartoe gaan waardoor ik me niet kan voorbereiden. Goede schoenen aantrekken kreeg ik als tip. Naja, dan ga ik denken. Mark houdt van dierentuinen, dus misschien is het Scheveningen of Artis.. of een ander dierenpark. Ach het is al zo lief hoeveel hij voor me doet. “Even afleiding en iets leuks, want dat verdien je”. Zegt hij lief lachend tegen me. Ik moet bekennen, het is toch wel echt een lieverd . Ik prijs mezelf gelukkig met hem.

“Gaat het rijden nog?” Vraagt Mark.  We rijden in zijn Volvo S60, 20 minuten van de bestemming af. Ik sla af bij een tankstation en we wisselen van plek. Nee ik vind auto rijden niet eng, maar op onbekende wegen rij ik liever in me oude vertrouwde Trudy dan Marks zijn trots. (Hij is erg gehecht aan zijn tank). “Jij mag het laatste stukje rijden”. Eenmaal dichterbij zie ik op de afslagen duidelijk staan waar we heen gaan.

Dierenpark Blijdorp! Haha, zat er niet ver vandaan met mijn dierenpark. “Weleens geweest?” Vraagt Mark. ” Ja, eenmaal 7 jaar geleden alweer geloof ik”. “Vind je het wel een leuke verrassing ?” Mark kijkt me vragend aan. ” Leuk? Ik vind het superlief van je en geweldig dat je dit allemaal voor me wilt doen”. Ik geef hem een dikke vette knuffel en een zoen. We hoefden maar 5 minuten in de rij te staan voor de intree. Dat viel gelukkig al mee.

Eerste stop, de wc. Haha ja met zo’n zeikwijf zoals ik, is er nogal een probleem. Dat is dus dat ik vaak naar mijn eigen gezeik moet luisteren. (Diabetes insipidus… nier probleempje, waardoor ik steeds moet plassen). Er zijn wel pilletjes voor maar die dekken niet altijd de volledige drang.  Na een heerlijke cappuccino en een kaasbroodje konden we er weer tegenaan.

We hebben het park grotendeels bekeken en er flink op los gewandeld. Mijn grootste favoriet in dierenparken zijn toch wel de prachtige vlindertuinen. Als ik daar doorheen wandel voel ik me op mijn best. Van vlinders kan ik echt heel blij worden. Alleen jammer dat het er altijd stik benauwd is. Maarja je moet wat over hebben om de pracht en praal van zo dichtbij te mogen aanschouwen.

Geweldig mooi, hierna ons pad vervolgd richting de verblijven van de giraffen. Deze zijn prachtig mooi opgebouwd en je loopt er zo tussen dat je ze van heel dichtbij kan bekijken. Verder zat in het pad een grote ” boom” waar in je met een trappertje naar boven, een nog mooier uitzicht had.

Na de zoveelste stop bij een bankje, waren Mark en ik erover eens dat het tijd werd voor een broodje. Dus hoppa het restaurant in. Mark had een gehaktbal besteld met salade en friet. Ik had een bruin broodje carpaccio. Alleen was mijn broodje meer bezaaid met rucola, komkommer, tomaat en paprika. Eroverheen zaten drie plakjes vlees die de salade mooi verstopte. Naar mijn idee een beetje karig. Want als ik een broodje met vlees bestel verwacht ik niet dat mijn broodje naar salade smaakt. Dan had ik namelijk wel een salade besteld. Hij was wel lekker hoor, maar heb de bediening er wel op geattendeerd dat drie plakjes carpaccio misschien weinig is. Say If I’m wrong…

Maar evengoed volop nieuwe energie zijn we het hele park doorgeslenterd. Letterlijk geslenterd want ik was op een gegeven moment echt helemaal opgebrand. Mijn batterijtje was leeg, elk bankje wat ik tegenkwam had ik nodig om weer een paar minuten op de been te zijn. Heel leuk zo’n dagje uit, maar tegelijkertijd zo een grote aanslag op mijn lichaam. Nadat we het zee aquarium hadden bekeken, waren we het er beiden over eens dat we maar richting auto zouden gaan. Ik ging nog even plassen en Mark zou op me wachten en liep rondjes in de souvenir winkel. Eenmaal klaar om te gaan begon het te hozen en moesten we vaart maken om niet zeiknat aan te komen bij de auto. In de auto mocht ik mijn cadeau uit de tas halen. Die had hij gekocht toen ik mijn toilet stop had.

“En ben je er blij mee?” Vroeg Mark. “Blij? Ik vind hem super geweldig net als jij!”

Mark en ik hebben een woordgrapje wat al sinds het begin van onze relatie stand houd.

“I love you like no otter!”

Dames en heren, mag ik jullie voorstellen aan Eduard aka Eddy! Mijn nieuwe compagnon met wie ik trouw het bed zal delen en die meegaat naar het ziekenhuis a.s. maandag. Mark kan er nog niet helaas elke dag zijn dus dan zorgt Eddy voor de lege plek in bed. Momenteel logeert hij nog bij Mark, zodat hij lekker naar Mark gaat ruiken. Noem me een ziek persoon, maarja dat is ook niks nieuws voor mij want dat ben ik. ?

We hebben een geweldige dag gehad. waardoor ik de dag erna klokje rond bijna 12 uur heb geslapen. Mijn benen doen nog steeds veel zeer van het lopen. Maar het was het allemaal waard. Dankjewel lieve Mark. Een betere man kan ik mij niet wensen! ❤️

Liefs: Do

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten