Van vluchten naar vliegen

by Daisy

Vroeger was ik al dol op vakanties in het buitenland. Lekker zonnetje, lekker eten, knappe gebruinde jongens en met handen en voeten een praatje maken met de lokale bakker. Sinds ik ziek ben geworden ben ik niet verder dan Zeeland geweest en zijn Ronald en ik nog nooit langer dan 4 dagen samen weggeweest. Maar let op… A first for everything! Zo ook onze voorgenomen én geboekte vakantie!

Met mijn ouders en broertje heb ik verschillende landen bezocht. Frankrijk, Belgische Ardennen, Italië, Duitsland en Kroatië en dan nog alle landen waar we een tussenstop gemaakt hebben. Zelf ben ik nog in Spanje, Turkije en op Gran Canaria geweest. Wij hadden ‘de luxe’ en het geluk om (bijna) elk jaar op vakantie te kunnen gaan en even met het gezin te kunnen genieten van “iets anders”. Iets anders eten, iets anders om in te slapen en iets andere mensen om mee te spelen en later ‘te hangen’ en te stappen. Heerlijk vond ik dat! We brachten hele dagen door op het strand, aan het zwembad of rondzwierend in een leuk cultureel stadje of op een rondvaartboot. Of we nou in een camper, vouwwagen of huis sliepen.. het maakte mij allemaal niet uit. Met z’n alle met een rol WC papier over de camping of in de rij staan om je afwas te doen?! Fantastische. Moet ik wel eerlijk bekennen dat ik daar nu niet zo snel meer voor zou kiezen, omdat ik wat meer op mijn privacy en hygiëne gesteld ben dan voorheen. Sinds ik regelmatig toiletten en douches moet delen in ziekenhuizen of revalidatiecentra ben ik toch ontzettend blij als ik weer huis op mijn eigen toilet zit, waar niet het DNA van 400 anderen op zit! Behalve van degene die ik zelf uitnodig natuurlijk. En dat er 5 wachtende voor me zijn en het doucheputje al vol zit met de pruik van de buurvrouw van nummer 10. Papa zijn tactiek op vakantie om s’ochtends rond 6 of 7 uur al in het toiletgebouw te zijn, direct na de schoonmaak beviel mij niet. Het is vakantie, dan ga je toch niet voor dag en dauw eruit?! Ik in ieder geval niet! En die mobiele toiletten in de camper waar je van die blauwe zooi in moet gooien om het op te lossen en daarna te legen, ook zeker niet mijn ding. Ben ik veel te onhandig voor en voor je het weet lig IK mét mobiel toilet op de campingparkeerplaats te stoeien en is er niemand te bekennen om te helpen. Of ze staan juist allemaal te filmen als ik de drap uit mijn haar vis! En geloof me Ronald is ook geen held, want hij is al vies van een drolletje van Lola, laat staan een volle toiletbak van mij. Kamperen is dus niét voor ons weggelegd! But who knows.. there is a first for everything!

Als 18 jarige dame besloot ik om in mijn eentje op reis  naar Turkije te gaan. Even 8 dagen ertussenuit om mijn leven en vooral mijn hoofd op orde te krijgen. Doodeng vond ik dat. Ik liep de terminal op Schiphol nog niet in of ik huilde als een klein kind. “Verman jezelf Dais, gewoon doen en niet meer achterom kijken” sprak ik mezelf streng toe en daar ging ik! Spannend was het zeker, maar zóóó goed om eens een tijdje op jezelf aangewezen te zijn. Ondanks mijn all-inclusive resort met nog honderden mensen was ik daar nog steeds alleen. In het restaurant een boek meenemen leek me prettig voor de afleiding, want anders zit je écht alleen aan tafel. Maar dat bleek totaal niet praktisch en ook daar ben ik veel te klungelig voor. Dus maar snel eten en daarna met je handdoekje op een heerlijk strandbedje luieren en zèlf beslissen waar en hoelaat je wil eten, slapen, stappen, wakker worden. Super tof! Om 4 uur s’middags al dronken naar bed vanuit de cocktailbar?!.. Gewoon omdat het kan! Mega toffe ervaring en ik heb geleerd dat ik prima met mezelf op vakantie kan en alleen kan zijn. 

Ronald en ik zijn samen nog niet verder gekomen dan een weekendje Antwerpen en een midweek Zeeland en Egmond aan Zee. Hij heeft een eigen zaak en is veel te druk of ik was weer eens veel te ziek en niet eens in staat om van huis te zijn. Kortom, we zijn er in onze afgelopen 6 jaar samenzijn nog niet aan toe gekomen om ook eens samen op vakantie te gaan. Nu was dat ook geen optie met mijn gezondheid en mocht ik het land niet uit of de lucht in met mijn slechte longen, maar het plan en de wens waren er al wel een tijd.

Nu mag ik zeker niet klagen met alle leuke weekendjes weg, uitjes, feestjes en zelfs nog een week vakantie in Zeeland met Annika afgelopen jaar. Maar wat wil ik graag weer een keer wat verder de grens over en even helemaal niks. Het is natuurlijk niet voor iedereen vanzelfsprekend en ‘normaal’ om op vakantie te gaan, laat staan met een vliegtuig of naar een luxe resort. Maar ik heb met mezelf (én Ronald ;-)) afgesproken om te gaan doen wat we leuk vinden en zo lang het allemaal kan te blijven genieten. Samen zijn en leuke dingen doen. Herinneringen maken en nieuwe dingen beleven. Het ziek zijn is op vakantie niet eens over of verdwenen, maar hopelijk wel op de achtergrond. Even geen patiënt of fulltime thuiszitter zijn.

Tot ik 2 weken geleden ein-de-lijk groen licht van mijn longartsen kreeg om ook daadwerkelijk op vakantie te gaan! Het land uit. Het vliegtuig in. Even weg van alles! Mijn eerste echte vakantie met mijn vriendje! Even NIKS. Het gaat dan toch écht gebeuren.

4 januari vertrekken wij voor 8 dagen naar *tromgeroffel* Tenerife! Een super mooi hotel met 4 zwembaden, 4 barren en animatieclub 😉 Helemaal perfect dus! Voor mij zitten er natuurlijk een hoop haken en ogen aan, want qua gezondheid ben ik nog geen steek verder of beter. De voorwaarden vanuit het ziekenhuis waren dan ook: binnen de EU blijven, waar je niet gevaccineerd hoeft te worden, ziekenhuis in de buurt, extra medicatie mee,medicatiepaspoort, mobiel vernevelapparaat mee etc. Allemaal regelzaken waar ik vroeger geen rekening mee hoefde te houden. Én een goede annuleringsverzekering, want hoe goed het allemaal geregeld is.. mijn lijf is totaal niet te vertrouwen.

Gelukkig kwam ik bij Bianca van The Travel Club terecht die onze hele vakantie met ons uitgezocht en geregeld heeft. Ik hoefde alleen onze wensen en informatie door te mailen en me verder nergens druk om te maken. Zo fijn! En het was binnen één weekend geregeld en geboekt, dus voor ieder die niet van regelen houdt of net als ons verzuipt in het aanbod op internet raad ik dit zeker aan! Zeker als medische zaken geregeld moeten worden of je een aantal voorwaarden hebt. Internet kan wel zeggen “schoon hotel, 300 meter vanaf het centrum en een goed werkende airco” en bij aankomst blijk je toch 3 hoog achter te liggen op een kamer die zeker 5 km vanaf de bewoonde wereld ligt. Die gok nemen we maar niet!

Nu nog even geduld hebben en gezond en wel de feestdagen door zien te komen en dan vlucht ik heerlijk naar Tenerife met mijn man!!! Adios!

Liefs, Daisy

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten