Terugblik op 2018

by Kim

Altijd in de laatste week van het jaar zijn we bezig met de toekomst en kijken we terug naar wat we hebben meegemaakt. Goede voornemens worden uitgesproken en eventuele toekomstplannen uitgestippeld. Maar ondertussen beseft iedereen zich weer hoe snel dit jaar voorbij is gegaan en hoor je iedereen zeggen dat het maar steeds sneller gaat voor ons gevoel. Voor mij voelt het goed om even stil te staan bij het afgelopen jaar, en als je er even over nadenkt is er meer gebeurt dan ik had verwacht.

Vanaf mei 2018 ben ik toegevoegd aan het Dailyspoonie team en heb ik mijn verhaal kunnen vertellen in mijn blogs. Al langere periode volgde ik de verhalen van de meiden op Dailyspoonie en ik had al meerdere malen de oproep voor een nieuwe schrijver voorbij zien komen. Lange tijd twijfelde ik of ik dit wel kon, iedere week een stuk schrijven over mijn gezondheid en alles wat erbij komt. Sinds begin 2018 stond ik op de wachtlijst voor de opname voor het ketamine infuus en het ging steeds slechter met mij. Toename van de pijn, bewegingsbeperking en uiteindelijk ook gevolgen voor mijn werk en priv├ę leven. Dit was voor mij een goed moment om iets van afleiding te vinden, iets positiefs te doen, en dat is voor mij deze blog geworden.

Het eerste halfjaar van 2018 was zwaar omdat het vooral een zware periode was lichamelijk en mentaal. Hoe graag je ook wil als je lichaam je in de steek laat moet je een stap terug zetten. En die stap terug zetten voelde als een nederlaag. Gelukkig waren mijn collega’s en werkgever heel goed voor mij en hebben ze mij er gesteund in die periode. Nog steeds eigenlijk want ik kan nog steeds niet alles wat ik zou moeten kunnen in deze functie, maar niemand hoor je erover. Vakantie heb ik moeten afzeggen door de pijn en ik moest continue rekening houden met wat ik wel en niet kon doen. En ik kon ook steeds minder doen…

Gelukkig werd ik eind juni eindelijk opgenomen in het ziekenhuis voor de infuus behandeling en ging het langzaam aan beter. Doordat ik minder pijn had kon ik weer meer doen, en meer uitjes plannen met dierbare. Jullie hebben meerdere malen in mijn verhalen kunnen meegenieten van mijn uitjes naar musea en uiteraard mijn vakantie naar Mexico. Ik heb mijn best gedaan om optimaal te genieten zodat er in het 2e deel van 2018 veel mooie herinneringen gemaakt werden.

Op het werk ging het ook beter. Ik kon weer hele dagen werken en steeds meer werkzaamheden zelf doen. Helaas gingen de trillingen niet weg en kreeg ik begin september te horen dat dit ook niet meer weggaat. Restschade door de langdurige hevige pijn heeft schade veroorzaakt dat niet meer gaat herstellen. Ergens wist ik dat dit nieuws zou komen maar toch zit je even met je bek vol tanden. Doordat hun wachtlijst zo lang is voor de behandeling ben ik nu de sjaak… En hoewel het iets kleins is heeft het voor mij grote gevolgen.

Begin 2019 staat vooral in het teken van loopbaanori├źntatie en kijken wat ik wil en kan doen. Onbewust ben ik al afscheid aan het nemen van mijn huidige functie, maar ik weet nog niet zo goed wat ik wil. Door de drukte in november en december en de chaos in het team was het een intensieve periode vooral mentaal. Voor mijn gevoel krijg ik geen tijd om na te denken omdat ik iedere dag moet overwerken om de boel in orde te houden. Door die spanning en de lange werkdagen is de CRPS ook weer opgevlamd en instabiel en begin ik mijn gezondheid weer op het spel te zetten. Daarom hoop ik dat ik me in 2019 snel kan focussen op een nieuwe baan, en daarin acceptatie en rust vind. Want zolang ik nog in mijn huidige functie werk zal ik het niet kunnen accepteren.

Ook hoop ik dat 2019 een liefdevol jaar is waarbij iedereen maar veel tijd kan en mag doorbrengen met dierbaren. Voor mij zijn dat de mensen die ervoor zorgen dat ik zo sterk blijf. Lief hebben en je geliefd voelen is zo belangrijk, zeker als je je soms eenzaam en nutteloos voelt. Naast liefde hoop ik dat iedereen zo goed als kan een gezond 2019 krijgt. Zonder teveel gedoe, pijn, vermoeidheid en of verdriet. En dat het ook maar gezellig mag zijn met veel gelach, want lachen is soms echt het beste medicijn op de wereld.

Heel veel liefs, Kim

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten