Tegenprestatie leveren met een chronische ziekte?

by Gastblogger

Begin november ging de kamer akkoord met De vereenvoudiging van de Wajong. En gisteren kwam het Sociaal cultureel planbureau met het vernietigende rapport dat de participatie wet een fiasco is. De ‘werk’-wet die niet werkt. Vandaag kwam Tamara van Ark ( staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid) met het voorstel dat er een verplichte tegenprestatie moet zijn voor bijstandgerechtigden; gemeenten moeten ervoor zorgen dat bijstandsgerechtigden een studie, stage of werktraject volgen.

De Wajong is in het verleden al ver uitgekleed. In 2015 werd de participatie wet opgezet en werden veel chronisch zieken die na 2015 een Wajong aanvroegen voor een groot gedeelte via de participatie wet de bijstand in gedrukt.  En dat chronisch zieken en mensen met een beperking eigenlijk niet thuis horen in de bijstand blijkt aan alle kanten.

Tegenprestatie

 

Vandaag kwam Tamara van Ark (staatssecretaris Sociale Zaken en Werkgelegenheid) met het voorstel tegenprestatie voor bijstandgerechtigden. De tegenprestatie moet worden bepaald door de gemeente, zij mogen zelf invullen hoe een bijstandsgerechtigden deze tegenprestatie invult door middel van sturing c/q verplichting naar een baan/studie/vrijwilligerswerk. En hier zit een crux. Niet iedereen die in de bijstand zit heeft een mogelijkheid om te werken. Zeker de chronisch zieken en mensen met een beperking die vanuit de Wajong of via de participatie wet naar bijstand zijn omgezet

Ik ben namelijk iemand die via de participatie wet in de bijstand gedrukt is. Door de combinatie van mijn chronische ziekte/beperking ben ik niet in staat om te werken. Eigenlijk meteen al bij het aanvragen van de bijstandsuitkering in mijn gemeente werd het al een hassle. Mijn gemeente stelt namelijk dat Elke jongere tot 27 jaar die een bijstandsuitkering aanvraagt, eerst vier weken actief moet gaan zoeken naar een opleiding of betaald werk.  Ik was 23 toen ik mijn verzoek indiende voordat ik ook maar iemand kon spreken bij mijn gemeente, moest ik eerst verplicht vier weken solliciteren.

Hoewel ik dus niet KAN werken moest ik toch vier weken lang actief solliciteren en al mijn sollicitaties meenemen naar mijn gemeente. Ik kon moeilijk in mijn sollicitatie zetten dat ik niet KAN werken want dat wordt gezien als fraude tijdens solliciteren. Vier weken solliciteerde ik op alles wat ook maar zou lijken op een mogelijkheid als ik geen chronische ziekte/beperking had.  Omdat ik waarschijnlijk onervaren was heb ik geen reacties gekregen van werkgevers.

Na die vier weken werd ik gelukkig door de bijstandsconsulent gezien. Er moest een afspraak gemaakt worden met een bedrijfsarts om aan te tonen dat ik te ziek was om te werken. Mijn dossier was niet genoeg ik moest wederom gezien worden door een arts (ik ben de voor de aanvraag van de bijstand ook gezien door een verzekeringsarts van het UWV) na veel gedoe waar ik niet helemaal wil over uitwijken heb ik inmiddels nu voor het tweede jaar een bijstandsuitkering.

Nu wil staatssecretaris Tamara van Ark ook nog eens een extra tegenprestatie opleggen voor mensen in de bijstand. En hoewel ze niet duidelijk specificeert over wie ze het heeft in de bijstand. Voel ik mij aangesproken. Ik moet als ik de pech heb weer een energieslopend traject aan met de bijstand. Mij wederom moeten bewijzen dat het niet een principe is van niet willen maar puur NIET KUNNEN!

Ik heb me nog nooit zo verschrikkelijk en minderwaardig gevoeld sinds ik in aanraking ben gekomen met de bijstand. Ik kreeg als student een chronische ziekte. Ik viel buiten de Wajong regeling en vervolgens wordt ik behandeld als een fraudeur en iemand die niet wil werken. Om de opmerkingen van buitenstanders maar er buiten te houden dat ik nog steeds als vieze uitkeringstrekker wordt gezien.

Het is uiterst teleurstellend dat de tweede kamer besloten heeft om de sociale werkplaatsen te sluiten.  De Wajong nog verder uit te kleden. Een versimpeling van de Wajong doorvoeren die niet eens getoetst is aan het VN-verdrag. Het verder uitkleden van mensen die rond en om het minimum inkomen leven. Het is toch te belachelijk voor woorden dat de tweede kamer een participatie wet heeft bedacht wat niet werkt. Waar al vrij snel de eerste signalen kwamen dat dit plan niet werkte, waarnaar vijf jaar het sociaal cultureel plan bureau de uitspraak heeft gedaan dat de participatie wet niet werkt. De overheid is er rijker van geworden. En de arbeidsbeperkten en arbeidsongeschikten armer. Ik hou mijn hart vast voor de toekomst.

 

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten