Studeren met een chronische aandoening: deel 1

by Kim

Wat een goed nieuws dat Dailyspoonie blijft bestaan en het team groeit met nieuwe bloggers! Afgelopen weken heb ik niet veel tijd gehad om te schrijven. In september ben ik begonnen met de deeltijdopleiding ‘Management in de zorg’ en dit was even wennen. Ik moest zoeken naar een nieuwe balans tussen werk, school en privé. Nu na drie maanden heb ik de balans gevonden. Hierdoor kan ik weer met regelmaat een blog schrijven en heb ik weer tijd om de blogs van de rest te lezen! Komende jaren zal ik jullie op de hoogte houden van de ups en downs die het studeren met een aandoening met zich meebrengt.    

Ik vind het fijn om weer terug in de schoolbanken te zitten! Ik heb nooit een hekel gehad aan leren en vind het leuk om mezelf uit te dagen. Naast dat ik zelf deze opleiding wilde volgen heb ik ook het support van mijn werkgever. Hierdoor krijg ik de mogelijkheid om de theorie direct in de praktijk te oefenen.  Niet dat er veel in de praktijk te oefenen valt, want het echte werk gaat ook gewoon door! Vandaar dat het even moeilijk was om balans te vinden, want ik liep voor mijn gevoel continue achter de feiten aan. Sinds het actief gebruiken van een grote agenda heb ik overzicht en kan ik mijn taken beter plannen. En met grote agenda bedoel ik letterlijk een grote agenda want met dat trilhandje kan ik niet klein schrijven 🙂

Iedere groep heeft een eigen coach die ons bijstaat en lesgeeft. Tijdens het eerste individuele gesprek heb ik de coach geïnformeerd over mijn aandoening en wat dit voor mij betekent. We hebben afgesproken voor nu geen actie te ondernemen omdat het nu nog goed gaat. Zodra dit verandert trek ik aan de bel en wordt er een afspraak bij de decaan ingepland. Het voordeel van de opleiding is dat alles (toetsen en producten) digitaal afgelegd of gemaakt moeten worden. Schrijven is voor mij lastig, maar dit hoef ik eigenlijk niet te doen. Overige toetsen vinden plaats via presentaties of assessments en dat is gelukkig ook geen probleem.

Ik sta nog steeds op de wachtlijst voor de ketamine behandeling en het is nog steeds onduidelijk wanneer ik een oproep kan verwachten. De coach heb ik geïnformeerd over de opname, maar ook daar kunnen we nu niets mee. De opname is alleen een probleem in een toetsweek, anders kan ik die ene lesdag tijdens de opnameweek makkelijk missen.  Het niet weten wanneer de opname plaatsvindt is dus eigenlijk het meest vervelend, maar ook hier raak je aan gewend, in ziekenhuizen moet je nou eenmaal wachten!

Het voelt erg fijn om weer onderdeel te zijn van een klas. Het zit in hem in de kleine dingen als het grappen en grollen, de frustratie als iets nu lukt en het klagen over de hoeveelheid werk. Maar het is een ook een heel erg betrokken klas waarin we elkaar proberen te steunen en te helpen. Het is voor mij echt een motivatie om iedere week naar school te gaan omdat ik weet dat hun daar zijn. En na een lange schooldag voel ik me helemaal uitgeblust, maar ik loop met een glimlach naar buiten. Begin januari komt het eerste toetsmoment en dat wordt spannend. Dat is de eerste keer dat je kunt testen of je op de goede weg bent. Ik heb zelf het gevoel dat ik op de goede weg ben, maar ben wel toe aan de bevestiging.

Ik houd jullie op de hoogte!

Liefs, Kim

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten