Van sporttraining naar liefdesverhaal

by Gastblogger
Love blocks

Vorige week schreef ik al over het programma The Dateables en in aanloop naar Valentijnsdag is het misschien leuk om mijn liefdesverhaal te vertellen. Afgelopen zaterdag waren Alwin en ik namelijk alweer vijf jaar samen, maar hoe wij elkaar ontmoet hebben is eigenlijk niet heel vanzelfsprekend. Iemand die goedziend is tegenkomen bij een blinden- en slechtziendensport is al zeldzaam, maar de meeste goedzienden die meekomen naar zo’n sport hebben vaak al een relatie met iemand die de sport doet, dus zijn geen vrijgezel.

Het was januari 2013, om precies te zijn 15 januari 2013. De eerste showdowntraining in Zwolle. (Lees in mijn blog over sporten wat showdown is) Op dat moment wist ik nog niet dat na deze training mijn leven zou veranderen. Ik had een lange dag gehad op school, op dat moment zat ik in het eerste jaar van de opleiding Communicatie. Aan het eind van de dag hadden we presentaties ter afsluiting van een project en de presentatie van mijn groepje was als laatste. De les liep uit, iedereen wilde naar huis en we moesten nog blijven tot alles besproken was. De trein die ik had willen hebben om op tijd te komen voor de eerste showdowntraining in Zwolle miste ik net toen ik op het station aankwam. Gelukkig ging de andere trein 20 minuten later. Ik belde het telefoonnummer dat me was gemaild voor het ophalen bij de bushalte om te melden dat ik wat later zou komen en ik kon weer bellen als ik in de bus zat in Zwolle. Eenmaal op locatie aangekomen bleek ik niet eens de laatste te zijn die binnenkwam. Er moesten ngo twee jongens komen, Gijs en Alwin. Die namen zeiden me toen nog niets, maar nu zeggen ze zoveel meer.

De jongens kwamen even later binnen, we stelden ons voor aan elkaar en eigenlijk is dus het enige wat wij die training tegen elkaar gezegd hebben onze namen toen we elkaar een hand gaven. Ik dacht al meteen: ‘wat een leuke jongen, of  man, of …’ We hadden het niet over leeftijden op dat moment, dus we hadden nog geen idee hoe oud de ander was. In de bus terug zat Gijs, die helemaal blind is, naast mij. Ze maakten grapjes over dat ze met elkaar getrouwd waren, maar ondertussen vertelde Gijs mij in de bus dat hij een relatie heeft met Simone, dus dat verhaal dat ze met elkaar getrouwd waren klopte toch al niet. Eenmaal uit de bus gestapt deed Alwin flauw over mijn lengte, de jongens zijn beide bijna 2 meter lang en ik maar 1,61 m lang, dus noemde hij me daar kabouter. Ik weet niet meer precies wat hij verder zei, maar we hebben het er nog weleens over dat Alwins versiertruc was om mij kabouter te noemen.

De volgende trainingen ging ik steeds met de bus heen en liepen we samen terug naar het station, want Alwin en Gijs hadden ontdekt dat je ook prima van het station naar de locatie kon lopen. Zij liepen ook de heenweg, maar ik wist niet hoe ik ze zou kunnen vinden op het station. Na de tweede of derde training vroeg ik om een mobiel nummer van een van de twee, gewoon aan hun beide, zodat we konden afstemmen waar we elkaar zouden ontmoeten voor de heenweg. Zo kon ik ook lopend naar de training met hun mee. Alwin gaf zijn nummer, want Gijs kon geen sms’jes lezen en had een simpele telefoon zonder spraak erop. Wat een mazzel dat ik op deze manier aan het nummer van Alwin kon komen. 😉 Ik maakt enog een flauw grapje dat hij me niet moest gaan stalken. Op de terugweg hebben we toch flink zitten sms-en, maar toen ik bijna thuis was heb ik gezegd dat ik geen tijd meer had en bijna aankwam met de trein. We hebben het tot de vrijdag of zaterdag volgehouden en toen heb ik weer een sms gestuurd. Na een aantal sms’jes zijn we overgegaan op whatsapp. We zaten toevallig allebei bij vrienden op dat moment waar we heel toevallig een week later ook weer zaten omdat die allebei rond die tijd jarig waren. Op gegeven moment gaven we op Whatsapp aan elkaar toe dat we elkaar leuk vinden en zeiden we dat we eigenlijk niet tot de training van dinsdag konden wachten om elkaar weer te zien. Ik heb toen gezegd: kom morgen maar naar mij toe. Ik had niet verwacht dat hij ook echt zou komen eigenlijk. Die zondag, 3 februari 2013, kwam Alwin naar Leeuwarden. Ik stond op het station te wachten bij de perrons waar hij zou kunnen aankomen, geen idee of ik hem zou herkennen van de trainingen tussen al die andere mensen die daar liepen. Ik vond het heel spannend, Alwin wilde mij eigenlijk meteen knuffelen op het station, maar dat wilde ik nog niet. Hoe uitgesproken ik was op Whatsapp, hoe verlegen ik daar op het station stond. We zijn naar mijn huis gegaan en hebben heel gezellig zitten kletsen op de bank en hadden het zo leuk dat het opeens etenstijd was en we met een pasta en pot saus uit mijn kast wat in elkaar geflanst hebben om te eten. Alwin keek welke trein hij als laatste kon pakken en heeft uiteindelijk de op een na laatste trein gehaald.

Tijdens een van de trainingen of het lopen terug naar het station heb ik gevraagd hoe het nou kwam dat Alwin als goedziende bij een blindensport kwam. Hij kende Gijs al via vrienden en heeft meegemaakt hoe Gijs blind is geworden. Gijs is toen gaan revalideren bij Koninklijke Visio in Apeldoorn. Daar leren mensen die blind of slechtziend zijn geworden weer zelfstandig dingen te doen. Van koffie zetten tot lopen met een stok, de bus pakken, lezen, met de computer werken, koken, et cetera. Alwin was wel nieuwsgierig wat Gijs daar allemaal deed en ging een keer een dagje mee. Daar  ook een showdowntafel en er waren mensen die al showdown konden, Gijs en Alwin maakten daar dus kennis met showdown en spraken af om op shhowdown te gaan als er een vereniging ind e buurt zou zijn. In januari 2013 was dat dus in Zwolle, toevallig was dat voor mij ook de dichtstbijzijnde locatie en kwamen we elkaar daar tegen.

Inmiddels zijn we vijf jaar samen, wonen we samen en hebben we onze lieve zoon Micah die volgende maand alweer 1 jaar wordt! De tijd vliegt, maar wij zijn nog steeds gek op elkaar. Ik zag op Facebook een herinnering voorbijkomen waarin ik destijds schreef hoe mooi wederzijdse liefde op het eerste gezicht is. Soms lijkt het alsof het snel is gegaan van 15 januari t/m 3 februari, maar het voede allemaal heel goed. En als het goed voelt, waarom zou je het dan niet doen?

Heb jij ook een mooi liefdesverhaal? Laat het ons weten in de comments en laten we liefde delen nu het bijna Valentijnsdag is!

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten