Scheveningen Light Walk

by Marly

Op 9 december was de Scheveningen Light Walk, een wandeltocht van 7,5km, 12,5km of 18,5km door Scheveningen waar langs de route verschillende verlichtingen te zien waren. Op initiatief van een vriendin hadden we ons met de rolstoel ingeschreven voor de 7,5km tocht.

‘s Morgens maakte ik me wel wat zorgen: wat zou het weer doen?! Al een paar dagen waren er wat ‘winterse buien’ gevallen. Nu heb ik niet alleen een hekel aan regen, sneeuw en/of gladheid levert ook veel problemen op met de rolstoel. Uiteindelijk besloot ik om mijn ski-kleding maar aan te trekken; hopelijk warm genoeg en waterdicht. Gelukkig was het bij aankomst in Den Haag gewoon droog en is het dat ook de hele avond gebleven.

De start was in Madurodam, daar hebben we ook nog even rondgekeken. Alles was al mooi verlicht en versierd, volledig in stijl. Om 16.50 ging het startschot en vertrokken we richting de Scheveningse Bosjes. We hadden onze stoelen mooi verlicht en trokken veel bekijks. Wel speelden we een beetje vals…we maken namelijk allebei gebruik van een Smartdrive. Zelf de hele tijd rijden was dus gelukkig niet nodig (dat zou ik ook niet kunnen). Niet ver na de start kregen we alcoholvrije Gluhwein. Lekker! Maar een klein slokje alcohol had ik wel kunnen gebruiken met mijn koude voeten! Zo gingen we verder onderweg naar de eerste stempelpost in de haven. Daar aangekomen wachtte ons een onaangename verrassing: er waren een paar treden die we moesten nemen om verder te kunnen. Helaas was er geen andere mogelijkheid. Gelukkig hadden we allebei de mogelijkheid om even uit te stappen en kregen hulp bij het naar boven tillen van de rolstoelen, maar fijn was het niet. Ook kwam daar direct het volgende obstakel: we moesten naar de WC en er was ook geen invalidentoilet aanwezig, enkel dixies. Dit vond ik zelf wat vervelender aangezien je hiervoor wat verder moest lopen, langer moest opstaan en de rolstoel buiten moest laten staan (inclusief spullen). Nu kan ik dus gelukkig wel opstaan, maar na een langere tijd stilzitten is de doorbloeding niet meer zo goed (wat ie toch al niet is) en is (op)staan een enorme opgave. De tocht is al best zwaar (ondanks de Smartdrive) en dit maakt het niet makkelijker.

Daarna liepen we door de haven richting de boulevard. Daar waren al wat lichtjes te zien en ook het verlichtte reuzenrad van de pier was in zicht. Hier ging de route een stukje over het strand, dat moesten wij overslaan. De route ging verder door Oud-Scheveningen waar weer een Stempelpost was waar bijna bevroren oliebollen werden uitgedeeld. Dat vond ik wel een groot minpunt…het is al zo koud en dan ook nog een ijskoude oliebol…mwa. Maargoed, we hadden inmiddels behoorlijk honger gekregen, dus uiteindelijk was de oliebol zo weg. In dit deel van de stad waren ook wat meer versierde straatjes, dat maakte het leuk. Ik had dat eigenlijk wel langs de hele route verwacht. De route eindigde over de boulevard, inmiddels waaide het hard en was het super koud. We waren wel echt blij dat het eind in zicht was. Na de laatste stempel kregen we een speldje, wat natuurlijk ook licht gaf.

Het was een leuke ervaring, maar ik denk niet dat ik nog een keer mee zou doen. Wel ben ik blij dat het weer zo heeft meegezeten, aangezien er hier nu een flink pak sneeuw ligt!

Liefs Marly

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten