NeuroPhysics Therapy: De therapie

by Marly

Eind juni reisde ik af naar de Gold Coast van Australië om 6 weken therapie te volgen bij NeuroPhysics Therapy Institute. Hier kon je daar al een update over lezen. Ik heb best wel veel vragen gekregen de afgelopen tijd en die heb ik in twee artikelen beantwoord. In dit artikel vind je de antwoorden op de vragen die allemaal direct met de behandeling te maken hebben. Wil je lezen over mijn persoonlijke ervaringen met de therapie? Lees dan dit artikel

Kun je in het kort iets over NeuroPhysics Therapy vertellen?

NeuroPhysics Therapy is ontwikkeld door Ken Ware, een (voormalig) topatleet uit Australië. De therapie is zo’n 30 jaar geleden ontstaan en in de afgelopen jaren heeft Ken deze training helemaal doorontwikkeld. Samen met zijn vrouw Nickie runt hij een centrum voor deze behandelmethode.

De therapie richt zich onder andere op het ‘ont-trainen’ van verkeerde neurale patronen die klachten (kunnen) veroorzaken en op het uit de overlevingsstand halen van het lichaam zodat deze weer optimaal kan gaan functioneren. Het vecht-vlucht systeem is een belangrijk aandachtspunt tijdens de training. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat het zenuwstelsel optimaal gaat communiceren.

NeuroPhysics Therapy heeft een holistische benaderingswijze en gaat uit van het zelfherstellend vermogen van het lichaam.

De basis therapie bestaat uit programma 1 tot en met 7 en daarna heb je nog de mogelijkheid om ‘advanced programs’ te volgen. Programma 1 en 2 zijn echt de basis en hier richt je je vooral op het tot rust brengen van het zenuwstelsel en het verwijderen van de ruis in het zenuwstelsel en het optimaliseren van de communicatie. Vanaf programma 3 worden de oefeningen zwaarder en train je je zenuwstelsel om meer belasting aan te kunnen. Je traint dus géén spierkracht of cardio op zich.

Ze hebben een website en Facebook

Uit wat voor oefeningen bestond de training?

Ik heb in totaal 18 oefeningen, inmiddels verdeeld in een keer 10 en een keer 8 oefeningen per trainingssessie of in twee keer 9 oefeningen, afhankelijk van welk programma ik doe. Hiervan zijn (afhankelijk van welke apparatuur je tot je beschikking hebt) de meeste oefeningen op fitness apparatuur en in elk geval 4 oefeningen met zogenaamde ‘vrije gewichten’. De oefeningen zijn onderverdeeld in oefeningen per lichaamsgroep: benen, rug, borst, schouders, triceps en biceps.

© Ken Ware NeuroPhysics Therapy

Niet alle oefeningen worden direct vanaf het begin gedaan, omdat sommige oefeningen moeilijker zijn. Deze werden later aan de training toegevoegd. De eerste fase bestond uit ongeveer twee dagen de eerste 6 oefeningen en de volgende twee dagen de volgende 6 oefeningen.
Het trainingsschema is met kleuren gecodeerd en die maken zo verschillende combinaties van oefeningen in verschillende programma’s.

Er wordt ook gebruik gemaakt van een fenomeen wat ze ‘tremor’ noemen, wat tijdens een oefening kan optreden. Dit lijkt op het trillen door spiervermoeidheid, maar omdat er dus vrijwel geen gewicht bij de oefening gebruikt wordt kan dat eigenlijk niet de oorzaak zijn. De oorzaak is ‘ruis’ in het zenuwstelsel. De behandeling richt zich op communicatie in het zenuwstelsel en dat trillen laat dus zien dat daar een probleem in de communicatie zit. Vervolgens gingen we met deze trillingen aan de slag door ze groter te laten worden en je laat die trilling eigenlijk je hele lichaam overnemen. Dit ziet er best wel raar en heftig uit, maar de hele tijd ben je in volle controle. Je kunt het ieder moment stoppen. De bewegingen zijn intuïtief, je doet het maar je doet het niet. Na een tijdje ‘wiebelen’ komt er een patroon in de tremor en is je zenuwstelsel zoals zij het noemen ‘gekalibreerd’. De communicatie is verbeterd. Daarna doe je de beweging nog één keer om het goed af te sluiten.

De tremor is een belangrijk onderdeel geweest in mijn behandeling, maar er zijn ook mensen die het niet goed lukt om dit toe te laten. Dat is geen ramp: het is geen voorwaarde voor de effectiviteit van de behandeling. Wel is het zo dat in het algemeen mensen die dit wel kunnen, meestal sneller effect ervaren.

In onderstaand filmpje kun je zien hoe die ‘tremors’ eruit zien.

Hoe zag een trainingssessie er uit?

De eerste week van de behandeling had ik ‘intensieve therapie’ dit houdt in dat ik één op één met mijn therapeute Nickie aan de slag ging. Deze sessies duurden ongeveer twee uur waarbij we verschillende oefeningen deden.

Bij de oefeningen werd gelet op een ‘perfecte’ houding: rechtop en ontspannen. Nickie kon echt precies zien waar ik me aanspande waar dat eigenlijk niet moest en geen detail ontging haar. Op die momenten gaf ze me instructies om dit te corrigeren en soms deed ze dat door middel van aanraking (de goede kant op begeleiden bijvoorbeeld).

De oefeningen zijn voor het grootste gedeelte op fitness apparatuur en de bewegingen werden allemaal met zeer licht gewicht en op een zeer langzaam tempo uitgevoerd. De oefeningen gingen ook allemaal op gevoel, niet op aantal herhalingen (later kwamen aantallen aan bod als richtlijn). Wat ook opviel was dat als de oefening goed voelde, je eigenlijk als het ware ‘op het hoogtepunt’ moest stoppen en niet doorgaan. Het was dus ook niet perse dat er meer herhalingen gedaan werden van een oefening die goed ging dan van een oefening die wat moeilijker was. Belangrijke aandachtspunten om te weten of de oefening niet te zwaar is, zijn lichamelijke reacties van ‘stress’: zweten, warm krijgen, rood hoofd, hijgen, gezicht aanspannen, kreunen, etc. Eigenlijk de dingen die je bij iedereen in de sportschool ziet…

Daarnaast deed ik een tremor oefening op de grond. Hierbij viel het de eerste keer heel erg op dat mijn bovenlichaam en onderlichaam totaal niet met elkaar communiceerde. Óf mijn bovenlichaam was aan het ‘wiebelen’ óf mijn benen, maar nooit allebei. Na een paar dagen verbeterde dat en ging dit steeds meer tegelijk werken. Dit was wel een van mijn favoriete oefeningen omdat dit me heel goed deed voelen.

Na de eerste week ging ik zelfstandig verder met mijn oefeningen. Wel was Nickie dan ook aanwezig om iemand anders intensief te begeleiden en kon ik vragen stellen als dit nodig was. De trainingen duurden nu ongeveer anderhalf uur. Af en toe maakten we een afspraak om wat dingen te evalueren en om nieuwe oefeningen toe te voegen (in de eerste weken) en om naar het volgende programma te gaan (week 5) en dan begeleidde ze mij daarbij.

Waren er belangrijke thema’s die tijdens de training naar voren kwamen?

Zoals ik eerder al noemde was een belangrijk thema een goede houding, en dan vooral hoe een slechte houding bepaalde klachten in de hand kan werken omdat het bepaalde neurologische reacties in gang zet. Een voorbeeld is bijvoorbeeld spanning op de nek/schouderspieren, deze spieren maken deel uit van de vecht-vlucht keten: spieren die geactiveerd worden op het moment dat je in gevaar bent en moet vluchten. Maar dit zorgt er ook voor dat als deze spieren gespannen zijn het lichaam een signaal van gevaar krijgt. Als deze spieren dus constant op spanning staan, door bijvoorbeeld een verkeerde houding, krijgt het lichaam dus continue een teken van gevaar en raakt je lichaam in de overlevingsstand. Daarnaast hebben zij ook theorieën over hoe een verkeerde houding psychologische klachten in stand kan houden of veroorzaken, wat behoorlijk interessant is.

Een ander belangrijk thema wat daar uit volgt is die overlevingsstand en wat dat met je lichaam doet. Het verandert letterlijk fysiologische processen die er voor zorgen dat je lichaam niet optimaal kan functioneren. Die stand is namelijk dan wel bedoeld om te overleven, maar niet om maanden (of zelfs jaren) lang in deze stand te blijven staan. Er zijn ontzettend veel redenen waarom je in deze overlevingsmodus terecht kunt komen, bijvoorbeeld stress/overbelasting (mentaal en/of fysiek), houding, blessure, ziekte, etc.

De amygdala speelt ook een grote rol in de theorie achter NeuroPhysics Therapy. Dit heeft te maken met automatische reacties van het lichaam op prikkels die angst veroorzaken die reflexmatig plaatsvinden door de amygdala. De behandeling is ook geschikt voor angststoornissen. Emoties spelen daarom een rol binnen NeuroPhysics Therapy.

Er is veel aandacht voor proprioceptie: lichaamsgevoel over waar je lichaam zich in de ruimte bevindt. En of dit gevoel overeenkomt met de werkelijkheid en in evenwicht is.

Hoe zag de ruimte er uit waar je trainde en hoeveel mensen waren er tegelijk?

Het trainingscentrum is sinds kort verhuist van een bedrijfspand naar de ‘kelder’ van het huis van Ken en Nickie (de therapeuten). Het begrip ‘kelder’ is relatief: het is een open ruimte, deels binnen en deels semi-buiten met een prachtig uitzicht naar de oceaan. De omgeving is hier heerlijk rustig, in tegenstelling tot wat ze in het bedrijfspand ervaren hebben. Van alle benodigde apparatuur zijn er twee: één binnen, één ‘buiten’. In mijn geval waren er vaak nog één of twee anderen aan het trainen, onder begeleiding of zelfstandig.

Wat voor mensen waren dat?

Ik heb heel veel verschillende mensen gezien met uiteenlopende aandoeningen. Mensen met bijvoorbeeld een dwarslaesie, CVA, MS, chronische vermoeidheid, chronische pijn en zenuwschade door lumbale stenose ten gevolge van achondroplasie (dwerggroei). Alle mensen die ik gezien en gesproken heb, hadden baat bij de therapie.

Aten jullie daar ook?

Nee hoor. De behandeling duurde ook niet de hele dag. Ik ging zelf ’s morgens om 8.30 of 9.00 dus voor de lunch was ik weer ‘thuis’.

Hoe lang duurde de behandeling?

Per dag was ik dus ongeveer anderhalf á twee uur bezig met de training, vijf dagen per week. Ik ben zes weken geweest, maar toen was de behandeling niet klaar want die duurt veel langer en deze zet ik thuis (bij de sportschool) voort. De meeste mensen die vanuit Australië daar heen gaan, gaan twee weken hier heen en gaan dan zelfstandig ‘thuis’ aan de slag en komen dan nog een paar keer terug. Dat (op korte termijn) nog eens terug komen was voor mij natuurlijk niet echt een optie, daarom heb ik in overleg gekozen voor die zes weken omdat ik dacht dat ik er dan het meeste uit zou kunnen halen. Ik ben absoluut blij dat ik niet korter ben gegaan, omdat ik nu echt het idee had dat ik er goed zelfstandig mee verder kon. Inmiddels ben ik na vier maanden sinds de start bij programma 6 (van de 7).

Wanneer merkte je verbetering en wat was deze verbetering?

Het klinkt gek maar eigenlijk merkte ik na de eerste training al ‘dat er iets gebeurde’. Na de eerste week kon ik in plaats van 10 minuten, 45 minuten wandelen dus de verbetering kwam al vrij snel. Iedere dag oefende ik wel met wandelen of dit nou tijdens boodschappen doen was of een letterlijke wandeling en had ik ook de rolstoel niet meer nodig. Na drie weken kreeg ik ook mentaal in de gaten dat mijn lichaam écht aan het verbeteren was en kreeg ik meer en meer vertrouwen dat ik dingen als langere tijd wandelen ook daadwerkelijk weer kon. Vlak voor we naar huis gingen heb ik met mijn moeder zelfs een 9 kilometer lange wandeling langs de kust van Sydney gemaakt.

Ook voelde ik me in het algeheel veel beter. Alsof de mist op trok. Alsof ik na jaren onder water leven weer boven kwam. Ik ben, volgens mij, altijd best positief geweest, maar er kwam nu een heel nieuw level van positiviteit en een bepaald soort ontspanning om de hoek kijken. Ook mentaal heeft deze behandeling me veel gebracht, waaronder meer zelfvertrouwen.

En even voor de duidelijkheid: is geen sprake van ‘wonderbaarlijke genezing’ of ‘unicorns and rainbows’, het is gewoon heel echt hard werken. Met resultaat. Het is ook geen ‘experimentele behandeling’ of iets van die orde.

Doe je nu thuis nog iets om dit te onderhouden?

Ja. Ik ga 4 tot 5 keer per week naar de sportschool om mijn trainingsprogramma te doen. Inmiddels ben ik bij programma 6 (van de 7) en is mijn training er nu op gericht dat mijn lichaam steeds meer en meer ‘stress’ en belasting aan kan. Stress als in input: meer herhalingen of zwaarder gewicht. De oefeningen zijn nog steeds heel erg op gevoel gericht, er zijn richtlijnen voor een aantal herhalingen waarbij je dan kunt inschatten met hoeveel gewicht je dat aantal kunt halen, maar als je eerder (of later) moet stoppen is dat ook prima. Nu duurt mijn training gemiddeld een half uur dus dat is goed te doen.

© Ken Ware NeuroPhysics Therapy

Is er ook nazorg?

Ja zeker. Eens in de zoveel tijd Skype ik met Nickie om te overleggen hoe het gaat en om eventueel naar het volgende programma te gaan of indien nodig een stapje terug te doen of iets anders aan te passen. Ook kan ik gewoon mailen met vragen of problemen.

Waarom is dit niet in Nederland beschikbaar?

Deze specifieke training is ontwikkeld door Ken Ware, hij woont in Australië. Het is zodanig doorontwikkeld dat ze ook een eigen opleiding aanbieden en er zijn in Australië en Nieuw-Zeeland ook verschillende plaatsen waar je deze therapie kunt volgen, maar nog niet in Europa. En waarom? Er is gewoonweg nog niemand geweest die daar de opleiding gevolgd heeft en het in Europa heeft opgezet, zo simpel is het eigenlijk. Ken spreekt op congressen en symposia om zijn kennis te delen en is ook actief op wetenschappelijk gebied.

Zou je dit ook op eigen houtje kunnen proberen?

Hmm. ‘Kunnen’, ja het kán natuurlijk wel. Maar nee, dat zou ik niet perse aanraden. De informatie en instructies zijn heel specifiek en ik denk dat het heel lastig is dat helemaal op eigen houtje te gaan doen en dat het dan ook echt effect heeft. Maar als je de basis weet en kunt, is het wel gemakkelijk zelfstandig voort te zetten is mijn ervaring.

Heb je enig idee hoe je dit dichter bij huis zou kunnen doen onder begeleiding?

Ik zou hier heel graag een positief antwoord op geven, maar dat heb ik helaas niet. Zelf ben ik (nog) niets tegengekomen dat hier op lijkt, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het niet bestaat…Maar ik ken het zelf niet.

Hoe wist je van het bestaan van deze behandeling?

Op Instagram volgde ik een meisje met CRPS die deze therapie had ondergaan met enorm goed resultaat. Van het vrijwel niet kunnen belasten van haar been toen ze begon met de behandeling, kon ze na een paar weken weer haar eerste sprintje trekken.

Omdat CRPS ook een relatie heeft met dysfunctie van het autonome zenuwstelsel (net als orthostatische intolerantie) raakte ik geïnteresseerd en heb ik haar benaderd om iets over haar ervaringen te vertellen. Die waren zo positief dat ik nieuwsgierig werd naar de therapie en toen ben ik me er verder in gaan verdiepen.

Hoe heb je je voorbereid op de behandeling?

Ik had deze behandeling al anderhalf jaar (vanaf april 2016) op het oog voordat ik besloot dat dit was wat ik echt wilde doen. In die tijd heb ik veel gelezen over de therapie en de achterliggende gedachte er van en heb ik vele malen heen en weer gemaild met het centrum en mijn vragen gesteld. Ook heb ik veel video’s bekeken op YouTube en Vimeo van mensen die er geweest waren. Ik krijg redelijk vaak een opmerking die er op neer komt dat ik ‘zomaar’ naar Australië ben gegaan voor deze behandeling, maar dat is echt absoluut niet zo. Ik heb er erg lang over nagedacht en een weloverwogen beslissing gemaakt. Uiteindelijk bleef ik steeds weer aan deze therapie denken en leek het me de meeste kans van slagen te hebben.

Eind april 2018 had ik mijn eerste Skype afspraak met Nickie om kennis te maken, dingen voor de behandeling door te spreken en heeft ze mij een voedingsplan doorgestuurd waar ik vast mee aan de slag kon. Dat voedingsplan heb ik ter voorbereiding gevolgd. In juli 2018 ben ik uiteindelijk gestart met de behandeling.

Verder moesten er natuurlijk voor de reis en het verblijf voorbereidingen getroffen worden. Vliegtickets boeken bijvoorbeeld en accommodatie zoeken in de buurt van de behandellocatie. Uiteindelijk hebben wij de accommodatie via Airbnb gevonden. Een auto hebben we lokaal gehuurd.

Wat zijn de kosten van de behandeling?

Op deze vraag is niet zo gemakkelijk antwoord te geven omdat de kosten natuurlijk afhangen van verschillende factoren: Hoe lang ga je? Hoe veel individuele sessies heb je nodig? Door wie wordt je behandeld? etc. Daarvoor zou ik je toch willen doorverwijzen naar NeuroPhysics om een offerte aan te vragen passend voor jou voordat ik verkeerde informatie ga geven.

Daarnaast komen er natuurlijk nog extra kosten bij voor reis en verblijf die uiteenlopend kunnen zijn, met name prijzen van vliegtickets kunnen erg verschillen dus kijk daar goed naar. Zelf had ik een duurdere vliegmaatschappij gekozen omdat ik verzekerd wilde zijn van comfort, maar ik heb hier absoluut geen (extra) comfort ervaren dus dat zou ik niet direct iemand aanraden.

Wat weet je van de wetenschappelijke onderbouwing van de training?

De training is wetenschappelijk onderbouwd en gebaseerd op onder andere de ‘chaos theory’. Er zijn geen onafhankelijke RCT studies of iets dergelijks naar de therapie gedaan. Wel zijn er een aantal casestudies gedaan die je op de website van NeuroPhysics kunt terugvinden.
Bepaalde theoretische informatie die ik tijdens mijn behandeling kreeg kan ik ook niet zomaar openbaar delen vanwege copyright en moet bij NeuroPhysics zelf opgevraagd worden.

Ben je geïnteresseerd? Kijk dan eens naar deze webpagina https://www.neurophysicstherapy.global/research/

en hier https://www.researchgate.net/profile/Ken_Ware

En naar deze artikelen

“Hypothesizing the body’s genius to trigger and self-organize its healing: 25 years using a standardized neurophysics therapy.”

“The significant outcomes and rationale of exploiting chaos in the Central Nervous System – to accelerate functional rejuvenation of the lesioned spinal cord”

Ook maakt Ken onderdeel uit van het Scientific Committee van het International Conference on Neurology and Brain Disorders in Parijs in 2019, waar hij ook een keynote speech zal geven over NeuroPhysics Therapy bij angststoornissen “Perturbing and detraining fear and avoidance associated with pathological anxiety disorders in adults”.

Voor wie is de behandeling geschikt?

Omdat de training zich richt op basisfuncties in het lichaam, zoals de communicatie in het zenuwstelsel, is het geschikt voor heel veel uiteenlopende aandoeningen, maar kunnen ook gezonde mensen hier profijt van hebben. Ze werken bijvoorbeeld ook veel met atleten.
De behandeling heeft invloed op de (samen)werking van je zenuwstelsel, je immuunsysteem en metabole systeem.

Nogmaals: garantie heb je natuurlijk nooit. Maar: bij welke behandeling heb je wel 100% zekerheid?

Aandoeningen waar positieve resultaten bij behaald zijn, zijn onder andere:

  • Artritis
  • Beroerte
  • Depressieve stoornis
  • Angststoornis
  • Chronische pijn
  • Chronische vermoeidheid
  • Dystonie
  • Epilepsie
  • Fibromyalgie
  • (moeite met) Gewichtsverlies
  • Ziekte van Graves
  • Hereditaire Spastische Paraparese
  • Lupus
  • Metabole ziekten
  • Migraine
  • ALS
  • MS
  • Musculaire dystrofie
  • Myelitis
  • Narcolepsie
  • Ziekte van Parkinson
  • Dwarslaesie (compleet/incompleet)
  • CRPS
  • RSI
  • Restless leg syndrome
  • Spasticiteit
  • Spina bifida
  • Tourette
  • Vestibulaire stoornissen
  • Autonome dysfunctie

Zou je de behandeling aanraden voor andere POTSies?

Ondanks dat ik hier voorzichtig mee wil zijn, kan ik toch echt niet anders dan een volmondig ‘Ja!’ antwoorden. Natuurlijk zijn er geen garanties. Ieder mens is anders en niet elke behandelmethode is voor iedereen geschikt. Het is best wel belangrijk voor deze behandeling dat je er open minded in gaat en je open staat voor nieuwe inzichten en ideeën die misschien anders zijn dan wat je denkt te weten. Dat je je kunt overgeven aan hun kennis en kunde en ‘alles’ wil doen zonder voorwaarden en beperkingen van je eigen gedachten. Denk je dat je dat niet zou kunnen? Dan zou ik de behandeling denk ik niet aanraden.

Maar even afgezien van persoonlijke factoren: de behandeling is ontzettend geschikt bij een niet goed functionerend autonoom zenuwstelsel en in die zin zou ik het dus absoluut aanraden.

En niet alleen voor POTSies, ik heb echt bijzondere resultaten gezien bij anderen tijdens mijn verblijf daar. Je lijf kan echt veel meer dan soms voor mogelijk gehouden wordt, zelfs als artsen zeggen dat het onmogelijk is. Het meest bijzondere was toch wel dat een jongen waar ik samen mee trainde na een complete (ja, echt) dwarslaesie weer met kleine stapjes functie in zijn benen en romp terug kreeg terwijl hij natuurlijk overal gehoord had dat dat nooit meer zou gebeuren.

Lees verder over mijn persoonlijke ervaring met de therapie in dit artikel

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten