Moederliefde

by Daisy

Dais, doe je wel een jas aan? Dais, drink je wel genoeg? Dais, ga je zo wel even zitten! Uitspraken die regelmatig om mijn oren vliegen en voornamelijk uit mijn moeders mond komen. Ik ben bevoorrecht met zo’n lieve en (over)zorgzame moeder als de mijne! Dat ik überhaupt nog een moeder heb en haar elke dag mag spreken of zien vind ik sowieso heel bijzonder, dus vandaag een ode aan mijn aller liefste, mooiste, leukste mama! En ook een beetje voor alle andere moeders!

Een tijdje geleden schreef ik in een weblog een brief aan mijn vader. Hij heeft op medisch vlak genoeg meegemaakt en we we hebben tegenwoordig heel wat gemeen wat dat betreft. Ook schreef ik kort over mijn moeder en haar ziek zijn, want helaas heeft ons huis “heel veel kruisjes”.

Ons mam kreeg toen ik amper 2 jaar oud was een plotselinge hersenstamontsteking. Je weet wel, dat ding achter in je nek die belangrijke vitale functies aanstuurd zoals je ademhaling en je hartslag. Levensgevaarlijk en vooral lastig als ie ontstoken of kapot is. Hele linkerkant (tijdeljjk) verlamd, ooglapje voor, rolstoel, katheter, en vooral niet thuis bij mij kunnen zijn. Ik logeerde die tijd veel bij opa en oma en er werd goed voor mij gezorgd. Daarna kon zij niet zelf/alleen voor mij zorgen, dus werden we allemaal door oma verzorgd. Om een heel lang verhaal wat korter te maken kreeg ik daarna last van vette verlatingsangst. Want als je zo jong bent weet je niet wanneer en òf je mama wel terugkomt dus dat is vreselijk angstig. Ik sliep alleen nog maar als ik bij mijn moeder in bed lag. (Lees: op haar buik mocht slapen. Sorry met terugwerkende kracht voor dat mam 😉 ) mede dankzij alle gebeurtenissen toendertijd hebben mijn moeder en ik een enorm hechte band opgebouwd. Ik ben een beetje aan de moederkoek vast blijven plakken denk ik.

Zo gaat er (bijna) geen dag voorbij dat wij elkaar niet spreken of zien. Ik woon op 5 minuutjes afstand dus wat ik ook doe, ik kijk vaak even bij mijn ouders om de deur. Soms ook gewoon omdat ik vreselijk nodig naar de WC moet en zij dichterbij woont als ik in het dorp ben. En alle keren dat ze voor me kookt of mee gaat boodschappen doen niet te vergeten.

Op mijn achttiende ging ik van het een op andere moment uit huis en dit viel natuurlijk zwaar voor beide. Moeder die haar oudste, eerste én enige dochter los moet laten..blijkt toch wel een ‘dingetje’ te zijn. Hélemaaaaal als ze dan ook nog ziek worden(en blijven). Want wat was is er voor een moeder erger dan een ziek kind?! Zo werd haar zorgzame kant nog tientallen keren op de proef gesteld. En nu nog steeds dagelijks. De machteloosheid van een moeder (en vader natuurlijk ook!) en maar moeten toekijken en niks kunnen doen is vreselijk. De kleine dingen die ze wél voor me kan doen, doet ze dan ook met alle liefde. Soms niet met liefde, want ze vindt poetsen écht niet leuk maar ze doet het gewoon..als mama. Verder bijvoorbeeld; Meegaan naar het ziekenhuis en uren wachten, gevraagde én ongevraagde adviezen geven, boodschappen doen, op Lola passen, zakelijk bijstaan wanneer we het ook maar vragen, 1 of 2 x per dag op bezoek komen in het ziekenhuis waar ook in het land, schoonmaken van mijn huis terwijl ze het haat, en mijn eindeloze chagerijnige buien tijdens het winkelen aanhoren. Of gewoon aan mijn bed zitten en mijn hand vasthouden als er even niks te zeggen valt. Zo is ze ook! En trouwens ook mijn voeten oliën en masseren terwijl ik buiten bewustzijn ben, terwijl ze WEET dat ik dit het aller smerigste van de wereld vind. Maar zij doet het!

Mijn mam is dan ook de eeuwige moeder die na 26 jaar nog steeds blijft zeggen “Dais, trek je wel een jas aan..straks wordt je nog ziek..” of “Dais, drink je wel genoeg? Yep mam, stel je voor 😉 Toch begrijp ik haar bezorgdheid nu beter. Eerder vond ik dit vreselijk irritant en vroeg ik haar zelfs eens “om zich niet met mij te bemoeien” terwijl ik pas ervaarde dat mijn hond bíjna onder een auto kwam en ik nog nóóit zo geschrokken ben. Nu is Lola wel een soort van ‘mijn kind’, maar het blijft wel een hond.. en toch kan ik me goed inleven in het gevoel dat je voor iemand moet zorgen en voor iemand verantwoordelijk bent. Hoe oud ik ook mag worden, mijn ouders zullen zich altijd verantwoordelijk voor mij voelen en voor me willen zorgen. *hoop ik! En met die gedachte laat ik haar nog steeds lekker moederen, want wat is er lekkerder dan bij je mama op de bank te liggen en vertroeteld te worden met kopjes thee en verse andijviestampot of hachee!? Of iemand die elke dag even belt met de vraag of je lekker geslapen hebt en of je nog iets nodig hebt. En nee, ze is niet het soort stalkende moeder die veel tè nieuwsgierig is en van elke scheet op de hoogte wil zijn, maar een echte lieve mama!

Een moeder hoort ook wat een kind níet vertelt

Ode aan alle moeders die tot in den treuren willen weten hoe het met je gaat en wat je aan het doen bent. Moeders die zich zorgen maken en het liefst alle pijn en zorgen van je over willen nemen. Want dat is pure moederliefde! Koester deze vrouwen zolang het kan, want voor je het weet zijn ze oud, versleten of stokdoof en moet je alles zelf doen! Dus voor een ieder die zo’n moeder heeft (gehad), wees dankbaar voor alle zorg,onvoorwaardelijke liefde en trouw ook al ben je ze soms even zat na alwéér een goedbedoeld advies of ongevraagd bezoek 😉 Zoek ze zo vaak mogelijk op als kan, geef eens een bloemetje of gewoon een dikke knuffel! En voor wie alleen een vader heeft(gehad) geldt dit natuurlijk ook. Net als die van mij!

En voor de mijne; Lieve mam. Bedankt. Je bent mijn heldin en ik hou ontiegelijk veel van je! Ook als je later oud, verrimpeld en vergeetachtig bent. Ik vind je prachtig en geweldig en ik kan het niet vaak genoeg zeggen!

Liefs, Daisy

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten