Kun jij doelen stellen?

by Kim

Hoe vaak mensen niet vragen of je doelen hebt gesteld. Ik ben niet zo goed in doelen stellen, tenminste niet op de lange termijn. Mijn behandelend arts en fysiotherapeut willen weten wat mijn doelen zijn met betrekking tot mijn gezondheid. Wat wil je kunnen doen en wanneer is de verbetering van de pijn en functionaliteit acceptabel?  Tijdens mijn functioneringsgesprek op werk wordt gevraagd wat mijn doelen zijn. Hoe zie ik mijn chronische aandoening in deze functie en wil ik nog ontwikkelen of doorleren? Tijdens een lunch met mijn vriendinnen wordt er gevraagd wanneer ik nou eindelijk ga daten en of ik wel als doel heb ooit een nieuwe relatie te krijgen. Eigenlijk kan ik nergens antwoord op geven omdat ik geen idee heb wat mijn doelen zijn. Soms voelt het alsof ik op een bootje zit en rond dobber zonder dat ik zelf weet waar ik naartoe wil.

Het is niet dat ik het erg vind om rond te dobberen zonder grote doelen, maar dat kan ik niet blijven doen. Vroeger had ik veel doelen en had ik mijn toekomst helemaal uitgestippeld. Maar dat ging mis toen ik moest stoppen met de verpleegkunde opleiding door de CRPS in mijn rechterarm. Mijn kinderdroom om kinderverpleegkundige te worden werd keihard afgebroken, en dat is heftig als je nooit hebt nagedacht over een ander beroep. Gelukkig bestond mijn toekomst uit meerdere doelen zoals een gezin stichten met mijn vriend. Ook dat ging niet helemaal zoals ik had verwacht toen hij na een relatie van 6 jaar vreemdging en papa werd van het kind van een andere vrouw. Tevens bestaat er nog steeds geen genezende behandeling voor CRPS en ziet het er niet naar uit dat dit in de nabije toekomst gaat komen. Het enige doel van vroeger wat ik wel bereikt heb is het reizen naar de wereldstad New York. Als ik alleen de foto’s al zie van mijn bezoek aan ‘The city that never sleeps’ krijg ik zo’n grote glimlach op mijn gezicht. Het is echt wel goed om doelen te stellen voor jezelf want als je ze behaalt krijg je echt een goed gevoel!

Sinds al die gekkigheid heb ik eigenlijk nooit meer doelen op langere termijn voor mijzelf gesteld. De pijn en verdriet van bovenstaande heeft ervoor gezorgd dat ik meer in het nu leef en niet te veel na wil denken over later. Ik ben erg goed in het stellen van korte termijn vakantie doelen (hallo Mexico in oktober 2018) en geef makkelijk mijn geld uit aan uitjes en etentjes. Waar ik vroeger als Dagobert Duck aan het sparen was, kost me dat nu veel meer moeite. Maar ondertussen ben ik alweer 7 jaar gediplomeerd doktersassistente en ook al 3,5 jaar single. Het verleden is geweest en verwerkt en het wordt nu toch wel een keer tijd om over de verdere toekomst te gaan nadenken. Na al die jaren maar een beetje in dat bootje gedobberd te hebben moet ik toch lange termijn doelen gaan stellen. Alleen hoe doe je dat…

Lang leven google, waar ik na het lezen van wat artikelen wel een leuke opdracht gevonden heb! Het leek een makkelijk te beantwoorden vraag, maar uiteindelijk ben ik hier toch 20 minuten mee bezig geweest. Want wat ik wil ik nou eigenlijk echt bereikt hebben over 5 jaar tijd.

Hoe wil je dat je leven er over 5 jaar uitziet?    

  • Ik wil over 5 jaar een eigen huis te hebben waar ik alleen of samen met een geliefde in woon.
  • Ik hoop dat mijn CRPS stabiel is en ik ondanks de beperking en pijn wel volledig kan functioneren.
  • Ik wil een andere baan/functie in de gezondheidszorg of in het onderwijs, een functie die ik kan uitvoeren ook als mijn ziektebeeld verslechterd.
  • Ik wil veel gereisd hebben maar ook nog mooie reizen op de planning hebben staan.
  • Ik wil nog steeds veel tijd doorbrengen met vrienden en familie want dat houd me positief en sterk!

Als ik dit zo lees is het denk ik wel haalbaar, geen idee of ik daar over 5 jaar nog steeds zo over denk. Wel ga ik proberen meer doelen te stellen in mijn leven, want ik kan het niet blijven uitstellen. Ook zal ik vaker to do lijstjes maken om een beetje te gaan wennen aan dat doelen stellen. Zo hoop ik de volgende keer als iemand om mijn doelen vraagt een keer normaal antwoord te kunnen geven, in plaats van diegene met grote ogen aan te kijken. En als het me niet toch niet lukt dan ga ik wel gewoon naar de foto’s van mijn New York reis uit 2016  kijken, dat doel heb ik behaald en pakt niemand me meer af!

Liefs, Kim

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten