Knakworstvingers

by Kim

Mijn hele leven lang heb ik al wat ‘dikkere’ vingers. Geen sprietjes zoals de meeste, maar een beetje spek om het botje heen. Ik herinner mij nog goed dat op de bassischool een vriendinnetje aan het tafeltje naast mij zat. Regelmatig zat ze aan mijn vingers en handen te friemelen. Knakworstvingers zo noemde ze mijn vingers. We maakte vaak grapjes dat we bij een hongersnood altijd nog mijn knakworstvingers hadden. Vorig weekend met het warme weer moest ik hier ineens aan denken. Met zulke flinke temperatuurverschillen en de hoge luchtvochtigheid veranderen mijn vingers van knakworsten naar braadworsten. Wat had ik graag aan haar mijn braadworstvingers willen laten zien, want ik weet zeker dat we er keihard om hadden moeten lachen. Als ik de ‘gezonde mens’ hoor klagen over het vasthouden van vocht in de handen en voeten, dan voel ik me opgelucht. Veel symptomen die bij mijn CRPS horen zijn lastig uit te leggen, maar vocht vasthouden is iets wat iedereen meemaakt. Hoewel ik sneller vocht vasthoud dan andere, heb ik op zulke dagen bondgenoten met hetzelfde probleem. Even kunnen we gezamenlijk klagen over de hoge luchtvochtigheid, het warme weer en het vervelende gevoel wat je ervaart als je gezwollen vingers hebt. En ondanks dat ik probeer zo min mogelijk te klagen is dit wel even lekker om met zoveel andere te kunnen mopperen.

Er is iets met voedsel en mijn vingers want voordat ze knakworsten werden genoemd, waren ze al patatjes. Om precies te zijn werden ze patattekes genoemd. Mijn jeugd volleybaltrainer riep altijd meerdere keren gedurende de training: Patattekes in de lucht! Een effectieve manier om 7-8 jarige zich er bewust van te maken dat je al je vingers nodig hebt om die bal met een beetje richting weer dat net over te krijgen. We hebben allemaal doelen die misschien wel onhaalbaar zijn en voor mij is dat om ondanks de CRPS weer te kunnen volleyballen. De liefde voor de sport zal nooit verdwijnen en ik zal altijd wanneer de mogelijkheid er is die bal opspelen, ondanks de pijn. Dat komt niet alleen door het spel zelf, maar vooral door de liefde voor de sport die de jeugdtrainers op ons hebben overgebracht. Want ik weet 100% zeker dat iedereen van de vereniging zich nog kan herinneren dat de patattekes de lucht in moeten.

Gelukkig zijn dit de enige voedsel gerelateerde namen  die mijn vingers hebben gehad. En eerlijk gezegd verwacht ik op korte termijn geen nieuwe benaming. Wel hoop ik daar in tegen dat het weer niet zo raar gaat doen als de afgelopen weken. Temperatuurverschillen van 10 graden binnen twee dagen zijn niet echt fijn en dan nog niet te spreken over de onweersbuien. Heerlijk als het regent en afkoelt tijdens zo’n onweersbui, maar voor de CRPS daalt die temperatuur te snel. Je kunt er weinig aan doen behalve het doormaken, maar ik geef eerlijk toe dat die braadworstvingers echt niet tof zijn. Laten we met z’n alle hopen dat dit niet zo de hele zomer doorgaat. Beetje stabiliteit in temperatuur en luchtvochtigheid mag toch wel zo in de maand juni? En de enige worsten die ik wil zien zijn die op de BBQ!

Liefs, Kim

 

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten