It’s hard to say goodbye

by Marjan

Doen alsof alles goed gaat…Sociaal wenselijk gedrag vertonen… Iets waar ik voor de buitenwereld die mij niet kent heel goed in ben, tot het moment dat ik thuis kom en alleen ben. Afgelopen maandag was het 30 graden buiten. 30 graden en toch lag ik, opgerold in een fleece deken, op de bank. Ik lag daar verstopt voor de buitenwereld, huilend, vol zelfmedelijden mezelf ellendig te voelen. Niet omdat er een wereldramp gebeurd was of omdat er iemand overleden was… maar simpelweg omdat de psycholoog waar ik kom die ochtend verteld had dat ze een andere baan heeft. Mezelf afvragend hoe ik in deze rollercoaster terecht gekomen was kwam het antwoord vanzelf bovendrijven. Ik haat afscheid nemen.

Vroeger
Vroeger haatte ik het zo erg dat ik er zelfs lange tijd voor gekozen heb geen mensen in mijn leven toe te laten. Haatte ik het zo erg dat ik alles deed, alles opzij zette en alles over had voor de ander, zolang ze maar niet zouden vertrekken. Het vertrekken van mensen zorgde ervoor dat ik in een ongekende leegte terecht kwam die ik niet kon overzien. Ik weet niet precies waarom dit was zoals het was maar alles was beter dan verlaten worden. Dat alles ging uiteindelijk ten koste van mijzelf, dus kon ik niet op die manier doorgaan.

Nu
Gaandeweg heb ik heel veel tools verzameld die mij geleerd hebben hoe ik meer trouw kan blijven aan wie ik ben, ook als dat betekend dat de ander dan vertrekt. Ik heb geleerd dat mensen soms ook vertrekken zonder dat het betekent ik iets verkeerd gedaan zou hebben. Dat het simpelweg zo is omdat hun leven een andere wending krijgt.

Inmiddels heb ik al vele malen mijn hart opengesteld om nieuwe contacten en vriendschappen aan te gaan. Kan ik mensen vertrouwden tot een punt wat ik jaren geleden niet voor mogelijk gehouden had. Sommige van deze mensen blijven lange tijd en anderen zijn alweer vertrokken… dat heb ik gewoon overleefd. Daarom was ik des te meer verbaasd dat ik afgelopen week in bovenstaande toestand op de bank belandde….

Pas nadat de frustratie over mijn mini inzinking overwaaide begreep ik dat het eigenlijk juist wel iets moois betekent. Het betekent dat ik mezelf aan een in eerste instantie onbekend iemand kan gaan hechten, dat ik vertrouwen kan hebben, dat ik iemand leuk kan vinden en dat ik verdriet mag voelen. Verdriet omdat afscheid nooit leuk is, ook niet als het afscheid inhoudt dat de ander een leuk nieuw avontuur aan gaat.

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten