In de schoolbanken

by Kim

Een halfjaar geleden kon ik na een aantal maanden gedeeltelijk in de ziektewet weer mijn volledige aantal uren gaan werken. Het arbeidsdeskundigonderzoek was afgerond en de loopbaanbegeleiding had mij inzicht gegeven in beroepen die voor mij mogelijk zouden kunnen zijn in de toekomst. Op dat moment wilde ik niets doen met die informatie. Ik wilde gewoon weer aan het werk en niet nadenken over alternatieven.  Toch begon dit na enkele weken werken toch aan mij te knagen, want er niet over nadenken voelde ook niet goed. Het was alsof ik mijn kop in het zand stak en met oogkleppen op aan het werk was. Dit past helemaal niet bij mij want ik ben altijd over dingen aan het nadenken.  Het gevolg: ook dit werd een steeds groter wordend onderwerp in mijn hersenpan vol gedachten.

Het is ontzettend fijn dat ik nog steeds als doktersassistente kan werken, maar het voelt niet meer compleet. Alsof je een assistente bent die nog maar voor 80% functioneert door een error in de hardware. De verrichtingen die ik niet meer kan doen mis ik nog steeds dagelijks en ik denk niet dat ik dat ooit kan accepteren. Nu na anderhalf jaar heb ik een manier gevonden om ermee om te gaan, maar het gemis gaat niet weg. Daarnaast blijft de CRPS steeds terugkomen en merk ik dat mijn rechter arm me steeds vaker in de steek laat. Stabiel kan ik mijn gezondheid op dit moment niet noemen, maar het is te doen, het is ‘overzichtelijk’. Als ik nog dingen wil gaan doen moet ik dat nu beslissen, want beter dan mijn huidige gezondheidssituatie wordt het misschien niet meer. De keuze die ik begin dit jaar nog niet wilde maken heb ik nu wel gemaakt. Vanaf september ga ik weer terug in de schoolbanken en ik vind dat erg spannend.

De inschrijving is voltooid voor de opleiding management in de gezondheidszorg. Een tweejarige deeltijd opleiding die ik een dag in de week naast mijn werk ga volgen. De opdrachten kan ik gaan uitvoeren op mijn werkplek en gelukkig heb ik daar ook toestemming voor gekregen van de werkgever! Het gaan twee pittige jaren worden, maar ik hoop na het behalen van deze opleiding een baan te vinden die ik voor een langere periode volledig kan blijven uitvoeren. Ondanks dat het volledig administratief is hoop ik hier wel mentale uitdaging in te kunnen vinden.  Er zijn nog veel vaardigheden die ik moet ontwikkelen en dingen die ik kan leren en daar kijk ik erg naar uit.

Ook hoop ik dat school, ondanks de intensiteit, mij plezier en afleiding geeft. Nieuwe dingen leren geeft mij energie en die energie kan ik soms echt goed gebruiken op een slechte dag. Het opdoen van kennis kost energie, maar het levert ook genoeg op. En ik hoop dat dit ervoor zorgt dat ik de komende tweejaar door kan bikkelen! Ik weet nog niet goed of ik naast werk, school en privé kan blijven bloggen op Dailyspoonie, maar mijn  wens is wel om dit te blijven doen! Het wordt weer wennen om naar school te gaan en ik weet nog niet in hoeverre ik extra hulp nodig ga hebben i.v.m. de CRPS. Wordt vervolgd!

Liefs, Kim

p.s. De afbeelding is een foto die ik gemaakt heb ik een museum. De boekenplanken vol zilveren boeken waren allemaal gegraveerd met titels van bestaande boeken.  Aangezien ik straks ook weer met mijn neus in de boeken mag moest ik met het typen van deze tekst aan dit kunstwerk denken.

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten