Hoe accepteer je een chronische ziekte/beperking?

by Nienke

Er is geen handleiding met daarin een stappenplan hoe je nou een chronische ziekte of beperking kunt accepteren. Maar ik kan je wel een aantal tips geven wat belangrijk is voor het acceptatieproces. Misschien ben je op dit moment er nog niet aan toe om het acceptatie proces en te gaan en kan dit je op weg helpen, of misschien zit je al in het acceptatie proces en heb je nog wat handvatten nodig die kun je hier vinden.

Wees lief voor jezelf!
Lief zijn voor je zelf is heel belangrijk. Maar hoe doe je dat als je lichaam je steeds weer in de steek laat, je teleurstelt. Het is belangrijk dat je hoofd en lichaam in balans zijn. Dat ze samen werken als een team.  Het is belangrijk dat jij doelen bijstelt wanneer dit nodig is en dat je hierbij vrede hebt.  Dit kan een enorme rust voor je creëren

Open je ogen en durf te zien!
Hoe moeilijk het ook is om je ogen te openen en onder ogen te komen wat jij misschien helemaal niet wil zien. Het is belangrijk dat je op een bepaald moment wel onder ogen ziet wat er aan de hand is . Het is niet gemakkelijk om te accepteren dat je ziek of beperkt bent. Want eerlijk is eerlijk niemand wil zo zijn, niemand wil ziek zijn, je wil zijn zoals ieder ander.
Wanneer je onder ogen ziet dat je ziek bent of een beperking hebt dan zal dit ook effect hebben op je herstel. Door niet je ogen te openen zul je namelijk over je grenzen heen gaan. Je krijgt vaker te maken met teleurstellingen in je leven terwijl dit helemaal niet zo hoeft te zijn. Wanneer je de moed toont om naar je lichaam te luisteren en een stap terug te nemen zal dit baat hebben bij je herstel

Leer luisteren naar je lichaam.
Luisteren naar je lichaam is niet gemakkelijk maar het zorgt er wel voor dat je weet waar je staat. Dat je dan ook verder komt.Echter kan het een moeilijke beslissing zijn om echt naar je lichaam te gaan luisteren. Je lichaam vertelt je namelijk wat je aan kunt, het is in het begin misschien lastig te bepalen of aanvoelen wat je lichaam aankan. Wanneer je ontdekt hebt wat je aankunt, kun je echt naar je lichaam gaan luisteren.

Praat over je gevoelens
Alles alleen moeten dragen lost niks op. Je verdriet , teleurstellingen boosheid krop het niet op. Hoe frustrerend of uitzichtloos het soms voor je kan zijn deel het met anderen. Want wanneer je dit niet doet, en alles maar bij je houdt dan hoeft er maar iets kleins te gebeuren en dan ontplof  je als een bom. En eerlijk gezegd daar maak je niemand gelukkig mee.  Hoe moeilijk het soms ook is, en misschien wil jij niet altijd iedereen lastig vallen met jou problemen. Jou problemen mogen ook vertelt worden aan een ander. Je hoeft niet altijd alles van iemand anders alleen maar aan te horen.

Vind je het moeilijk om met familie of vrienden er over te praten, je kunt er bijvoorbeeld ook met lotgenoten over praten. Er zijn vele die in de zelfde situatie zitten en weten wat je doormaakt. Er zijn verschillende lotgenoten groepen, websites en facebookpagina’s ook kun je er voor kiezen om je via een dagboek of een blog te verwoorden. Een dagboek kan lastiger zijn omdat waarschijnlijk niemand dit leest. Maar een blog kan je helpen met je gevoelens te delen, ook kunnen je lezers je misschien ondersteunen, gesprekken met je voeren. Deze mensen zijn er echt.
Denk in kansen en mogelijkheden
Je bent dan wel misschien beperkt , maar je moet je leven daardoor niet laten beheersen denk in kansen en in mogelijkheden. Misschien moet jij wel je dromen aanpassen of je doelen bijstellen. Wellicht moet je voor een andere weg kiezen dan die je nu bewandeld. Maar je krijgt er wel weer een hoop voor terug en dit kan echt een mooie ervaring zijn. Bekijk bijvoorbeeld per keer wat er allemaal wel lukt. Het zorgt er voor dat je uiteindelijk op een plek komt waar je misschien nooit van had gedacht dat je hier zou kunnen komen.

Neem de tijd!
Het is onmogelijk om binnen een dag accepteren dat je chronisch ziek bent dat je leven aangepast moet worden , dat je leven niet meer is wat het ooit was en dat je tevreden bent met je nieuwe zelf. Helaas werkt het niet zo. Het is een weg die je moet bewandelen met vallen en opstaan, maar uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats en heb je het acceptatieproces doorlopen.

Je bent niet alleen.
Dat je een chronische ziekte of beperking hebt betekend niet dat je er alleen voor staat. Dat je alleen alles moet doormaken. Je dierbaren kunnen je ervoor een groot deel doorheen helpen. Door ondersteuning kan je gewoon verder in het proces. Als  je het moeilijk vind om alleen met je dierbaren over te praten omdat zij niet doormaken wat jij doormaakt. Kun je er voor kiezen om contact te zoeken met lotgenoten. Zij ervaren wat jij ervaart , zij maken mee wat jij meemaakt.

Het is echt niet gemakkelijk de weg naar acceptatie, maar het is wel een weg waarmee je verder komt. Kijk naar wat je allemaal wel hebt bereikt in plaats van wat er niet is gelukt.

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten