Herfstkriebels

by Daisy
Afbeeldingen: eigen foto's.

Vanuit mijn bed kan ik net via de balkondeuren de vallende blaadjes en harde regen zien vallen. Mijn voordeel is dan weer dat ik niet perse mijn bed uit hoef en net zo lang kan blijven kijken als ik wil. Ik vind de herfst altijd een erg dubbel seizoen. Prachtige kleuren en voor mij de perfecte temperatuur, want het is niet te warm maar ook nog niet freezing koud. Toch soms ook weer somber door zijn vele regenbuien, harde wind en vooral de rondvliegende nare griepjes en snotneuzen.

Elk seizoen heeft voor mij wel wat. De winter vind ik heerlijk om zijn koude frisse lucht en prachtige sneeuw. Mooie ijsbloemen en eindelijk eens geen last van de warmte, want dat heb ik namelijk al snel. Medicatiedingetje. Sneeuwballengevecht, wandeling door de sneeuw en een witte kerst.. i love it!! Niet geheel onbelangrijk is dat de winter ook wat voordelen heeft voor mijn longen. -> frisse en koude lucht, veel zuurstof in de lucht, weinig bacteriën en andere narigheid die je op kan lopen door een hap lucht te nemen! Je zal mij dan ook niet snel met een jas aan zien lopen, want ik heb het (bijna) altijd warm. (En ik haat jassen ook wel een beetje). Een lekkere poncho of dikke sjaal is voldoende want anders breekt het zweet me alweer uit als ik een winkel binnen loop of de auto in stap.

Fabienne en hondjes

Lola in de sneeuw

De lente bezorgd mij ook ieder jaar weer kriebels. Pasgeboren dieren, bloeiende bloemetjes, een lekker zonnetje -> wat er weer voor zorgt dat niet iedereen de hele tijd de behoefte heeft om te zeggen “moet jij geen jas aan,het is veel te koud?” Goed bedoeld natuurlijk, maar soms ook vreselijk irritant. Zelf ben ik ook altijd wel in voor een grote voorjaarsschoonmaak. (Als mijn lijf dit toelaat). De ramen wagenwijd open, alles wat de hele winter heeft liggen verstoffen uitzoeken en opruimen. En oké, de andere helft van de zooi een keer verplaatsen en gewoon weer laten liggen voor de volgende voorjaars of najaarsschoonmaak. Zo ben ik ook wel weer. Ik kan namelijk moeilijk afstand doen van sommige spullen. Kleding bijvoorbeeld. Een halve kast vol met > 6 jaar en 6 maten geleden, maar de eeuwige hoop en koppigheid dat ik toch ooooit dat uber leuke en dure jurkje nog een keer aan ga doen. ‘Hoop doet leven toch?!

Bloemetjes

De zomer daarentegen heb ik een stuk minder mee. Waar iedereen zit te wachten op 25 graden in de zon op terras lig ik de meeste dagen voor mijn airco in de woonkamer. 18 graden blaast door het huis en zo nodig ook nog een ventilator in de slaapkamer. Ronald en iedereen die op visite komen gaan doodziek weer naar huis, maar ik kan niet meer zonder. Te warm, te benauwd en te drukkend. Voor de meeste longpatiënten wel herkenbaar denk ik. Wel word ik erg blij van het algemene zomerse humeur. Iedereen lacht, zegt elkaar gedag en kijkt s ochtends vroeg al vrolijk(er). Er heerst vaak een soort ‘het is mooi weer dus ik doe aardig tegen mn medemens’ sfeertje. Moet het niet té warm worden, want dan klaagt iedereen weer net zo hard. En dat is al snel in Nederland. Het is ook nooit goed!

Lola op een bankje

Lola in de zee

En dan begint nu eindelijk de herfst. Mijn favo! Prima temperatuurtje overdag en op sommige dagen ook nog een heerlijk zonnetje. Vallende blaadjes, regenbogen, mooie kleuren in het bos en op de heide. Ein-de-lijk de kaarsjes weer aansteken tijdens het eten. Ik ben gek op kaarsjes. Thuis steek ik ze het liefst overdag al aan en dan vooral geurkaarsjes. Ik heb het ‘geluk gehad’ dat ik niet allergisch ben voor geurtjes of kaarsen en dus ook geen last heb van geurkaarsen. Het maakt me ontspannen en blij. Kopje thee op de bank, kaarslicht, filmpje en kei harde regen buiten! ALS ik maar niet meer naar buiten hoef. Dat is nu wel een dingetje..want met een hond moet je sowieso naar buiten. Of je wil of niet. Nu hebben wij wel een beetje het geluk dat Lola zo’n verwende prinses is en ook niet van regen houdt. Snel plassen en snel weer naar binnen. Het liefst met droge poten. Zakelijk gezien is de herfst ook een fijne periode. We organiseren veel evenementen en feestjes in ons café en het brengt altijd een hoop sfeer met zich mee. Bingo, Oktoberfest, Bokkenfocht, Puttense Ossenmarkt en ga zo maar door. Allemaal leuke dingen om naar uit te kijken.

Ronald en lola in het bos

De kleine ‘maar’ zit hem in de de R in de maand. Virussen, griepjes, bacteriën, snotneuzen en een verminderde weerstand. Dus ook voor mij. Deze periode ben ik vaak snel -ziek- net als ieder ander, alleen moet ik oppassen dat een verkoudheidje niet naar mijn longen doorslaat. Helemaal nu niet, want als ik ziek word dan gaat het feest met nieuwe medicatie 1 november (nog) niet door. “Waarom blijf je dan niet thuis of doe je geen mondkapje voor” hoor ik wel eens. Simpelweg omdat er OVERAL “gevaar” voor mij in zit.. denk eens aan hoeveel DNA/bacteriën er aan ; winkelwagentjes, deurknoppen, trapleuningen, kassabanden, tankslangen, liftknoppen in het ziekenhuis, stoelen in restaurants, wachtkamers bij de dokter en dan niet te vergeten.. toiletten. Een alcoholgelletje en doekjes helpen daar natuurlijk wel voor, maar ook ik ben maar een mens en vergeet dat vaker dan ik zou willen. Kijk maar eens rond hoeveel mensen van zich af niezen, hoesten, boeren, snot schieten en welk lichaamsvocht ze ook met de wereld willen delen. Zo zat ik gister bijvoorbeeld in de bioscoop en kijk daar eens rond hoeveel mensen met óf zonder schoenen met hun voeten op de stoelen liggen. Niet alleen asociaal,  maar ook smerig. En ja, het zit veel lekkerder..maar toch!

Meteen even een vraag van mij aan jullie-> oftewel de hele wereld.

*Hoest in een zakdoek of in je elleboog (niet in je hand of in mijn richting) *blijf uit mn buurt bij een (beginnende)verkoudheid *kus me niet bij twijfel van een snotneus * “hou je bacteriën bij je. En red hiermee  een leven! Mijn leven -> ik zou prima reclames kunnen maken denk ik! 😉

Daisy met mondkapje

Oké grapje, maar voor mij best wel een serieuze zaak. Even ziek worden zit er voor mij echt niet in nu. Ik heb veel plannen en nog meer strijdlust. Ben helemaal toe aan iets anders. De afgelopen weken ben ik al begonnen met mijn nieuwe ‘Ik’. Niet helemaal nieuw, maar in ontwikkeling. Ook wel een upgrade te noemen. ; nieuwe brillen, nieuw haar(stuk) en vooral een nieuwe motivatie om met mezelf aan de slag te gaan. Afvallen, meer bewegen waar mogelijk en vooral Beter Worden. Minder pillen, minder pufjes, minder slapen(overdag), minder janken en minder ziek zijn. Punt!

Kortom de herfst begint en ik heb er zin in! Tijd voor nieuwe dingen en als het dan toch regent, trek ik m’n regenlaarzen wel aan!

Liefs,

Daisy(en Lola)

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten