Vrijwilligersborrel with a bite

by Dominique
Foto: Thank You
Afbeelding: pexels

Vorige week blogde ik over het initiatief vanuit de gemeente wat vrijwilligers bedankt door middel van workshops waar je je op kon inschrijven. Afgelopen woensdag werden we wederom weer bedankt. Ditmaal namens de Pieterraadstichting. Oftewel mijn vrijwilligerswerk in het bejaardentehuis.

Dit begon ik puur uit interesse. Ik was op de hoogte van een vrijwilligerswerving en ben toen een kijkje gaan nemen in de raadstede. Ik werd onthaald door vele verschillende bedrijven. Die me allemaal aanmoedigde om bij een van hun te komen vrijwilligen. Maar ik had al in mijn hoofd dat ik graag iets wou betekenen voor de raadstede. Terwijl ik rondliep voelde ik me net een stuk vlees. Een stuk vlees wat net voor de wolven werd gegooid. Van de ene bedrijf naar het andere bedrijf werd mij verteld wat ze deden en wat jij voor hun zou kunnen betekenen. Een stapel papierwerk en folders verder. Kwam ik uiteindelijk bij de stand in aan die ik zocht. Die van de Pieterraadstichting. Ik pakte het formulier en vulde deze in. Al gauw werd ik onthaald door de vrijwilligerscoordinator en nodigde ze me uit op gesprek.

Bij zo’n gesprek word gekeken naar het willen, kunnen en de wensen van de vrijwilliger. Er word een profiel opgesteld en na het gesprek kwam eruit dat ik wel mocht starten op de zaterdag wat later de woensdag werd.En dat betekende ondersteunen bij de broodmaaltijd.

Ik vond het erg spannend. Mijn eerste dag was dan ook heel anders dan hoe het nu gaat. Er zijn dingen en mensen wegbezuinigd, verplaatst en anders geworden.

Puur toeval kwam ik erachter dat een oude kennis van school hetzelfde werk deed op de woensdag dag. Omdat ik eerst altijd op zaterdag hielp wist ik niet dat ze er ook hielp. Om met haar samen te werken vond ik heerlijk. Ik vind het dan ook erg jammer dat ze wegens een verhuizing niet meer kon komen. Evenals de bewoners zullen we haar enorm missen. Ze was een toevoeging aan het team. Daarom mocht ook zij nog even mee genieten van het bedankje.

We werden vanaf half 6 verwacht. Dus we waren iets eerder heen gegaan zodat we zelf een plekje nog konden kiezen. Een bij het raam. Een beetje bij de drukte vandaan, achterin. Je kon wel goed zien dat wij de jongste waren. Wat ik wel soms jammer vind. Want het is dankbaar werk en ook zo nodig. Uiteindelijk vlak voor het allemaal storm begon te lopen kwam een vrouw rond de 60 (Zo zag ze er niet uit. Had der rond 40-50 geschat) bij ons aan tafel. Daarna volgden nog twee meiden 32, 36 jaar gezellig bij ons aan. Die ene ken ik van de bingo die ik elke 3e maandag organiseer. Zij komt mij altijd helpen en de andere komt mij nu helpen op de woensdag bij de broodmaaltijd.

Maar bovenal ik ben 26 jaar en ik was daarmee de jongste vrijwilliger die aanwezig was die avond. We kregen eerst een speech en daarna kregen we een heerlijke tomatensoep als voorgerecht. Hierna werd een lopend buffet geopend. En het eten zag er heerlijk uit en dat was het ook zeker.

Hierbij hadden Anouque en ik allebei verschillende borden. Ik vond vooral het eitje erg grappig bedacht en we hebben heerlijk gesmuld.

Tijdens het eten werden de jubileums van verschillende vrijwilligers naar voren gebracht en bedankt met een bloemetje voor de inzet. Wat varieerde van 5 tot 30 jaar. Ja echte toppers, op naar de volgende jaren. Daarna kregen we nog heerlijk roomijs toe. Maar halverwege was ik al voldaan. We deden nog 1 drankje met zijn allen en gingen rond 9 uur richting huis.

Zo’n bedankje vind ik wel leuk, je leert op deze bijeenkomsten meer je mede vrijwilligers kennen en je krijgt de kans om even een babbel met elkaar te maken over het werk. Lopen we tegen dezelfde problemen aan, dat soort dingen. Ik zit sinds enige tijd ook erbij als er vergaderingen zijn. Zodat ik vanuit de vrijwilligers een stem kan geven. Want als vrijwilliger loop je tegen andere dingen en soms ook dezelfde dingen aan als werknemer. En ja als niemand daarover spreekt. Word het ook niet opgemerkt. En zonder vrijwilligers ben je nergens in de zorg. Wat zeg ik. In de maatschappij.

Ik kan wel weer pagina’s vol schrijven over mijn werkzaamheden maar daar ga ik jullie nu niet mee lastig vallen. Ik vindt dat dit ook wel even gedeeld mocht worden. Vrijwilligers you rock!!!

Liefs Do

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten