Gastblog by Thomas (30) over het hebben van een Persoonlijkheidsstoornis

by Gastblogger

Hoewel ik een prikkelbare darmsyndroom heb en een kromme rug speelt een andere stoornis mij veel meer parten. Ik heb namelijk de diagnose van een persoonlijkheidsstoornis. Dit is een patroon van gedragingen, gedachten en gevoelens met ernstige gevolgen voor relaties, werk en sociale contacten. Het is een psychische stoornis waarmee je door gebeurtenissen uit het verleden jezelf patronen eigen hebt gemaakt die destructief zijn voor jezelf en/of anderen. Er bestaan veel verschillende persoonlijkheidsstoornissen. Ik kan niet zeggen dat ik last heb van 1 stoornis, maar heb kenmerken uit meerdere stoornissen. Ik heb daarom de label NAO (niet anderszins omschreven) persoonlijkheidsstoornis.

Er bestaan veel verschillende persoonlijkheidsstoornissen. Je hebt Type A (paranoïde, schizoïde, schizo typische) met meer excentrieke kenmerken. Deze mensen vertonen vaak vreemd / verward gedrag dat niet past bij de werkelijkheid. Hier heb ik gelukkig geen kenmerken van. Daarnaast heb je Type B (borderline, antisociaal, theatraal, narcistische) persoonlijkheidsstoornis. Hierbij speelt impulsiviteit vaak een rol en is het reguleren van verschillende emoties vaak moeilijk. Ik zelf heb een aantal kenmerken van borderline en ook heel licht narcistische trekjes. Daarnaast bestaat Type C (vermijdende, afhankelijke, dwangmatig/obsessief compulsieve) persoonlijkheidsstoornis. Bij dit type staat angst juist centraal en de mensen met deze stoornis hebben vaak moeite met een zelfstandig leven leiden. Ik bezit hiervan kenmerken uit de vermijdende en afhankelijke persoonlijkheidsstoornis.

Ik schaam mij hier soms best voor, maar ik weet dat het is ontstaan door gebeurtenissen in het verleden en een bepaalde aanleg. Ik ben 30 jaar en heb nog nooit echt een relatie gehad en ik denk dat dat voor een groot deel te verklaren is door mijn persoonlijkheidsstoornis. Ik ben vrij jaloers en bang dat ik snel word verlaten. Daarnaast ben ik onzeker en denk ik dat ik niet de moeite waard ben. En door trekken uit borderline heb ik heel erg veel bevestiging nodig. Een partner kan dit nooit allemaal tegelijkertijd bieden. Hierdoor heb ik waarschijnlijk nog geen stabiele relatie kunnen opbouwen.

Toch heb ik leren leven met mijn persoonlijkheidsstoornis. Het blijft vallen en opstaan en het lastige van deze psychische aandoening is, is dat het met name gaat om gedrag. Hierdoor stoot ik juist vaak mensen van mij af en doe ik zelfdestructieve gedragingen waardoor ik niet krijg wat ik nodig heb. De beste remedie is hier tegen dan ook therapie. Ik loop alweer een flink aantal jaren rond in de GGZ. Ik heb een behandeling van 9 maanden fulltime hiervoor gehad en nu heb ik nog individuele gesprekken. Hiermee heb ik inzicht gekregen in mijn verleden waardoor ik het ontstaan heb leren begrijpen. Hiernaast heb ik geprobeerd mijzelf alternatieven aan te leren en ben ik constant bezig om mijzelf uit te dagen om gezond gedrag te vertonen.

Inmiddels lukt dit heel aardig. Ik heb een stabiele baan. Ik heb een warme groep vrienden die ik al geruime tijd heb kunnen behouden en die veel voor mij betekenen, maar ik ook voor hen. Daarnaast heeft therapie mij geleerd wat mijn triggers zijn waardoor ik weer compleet van slag kan zijn en ik destructief word. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren bij stevige kritiek, afwijzing of gevoelens van eenzaamheid. Ik leer momenteel om deze momenten te herkennen en mijn destructieve patronen te vervangen door gezond gedrag als iemand bellen voor vragen voor steun, zelftroost met kopje thee en chocolade of een stukje rennen om mijn onrust kwijt te kunnen.

Ik weet inmiddels dat ik veel meer ben dan mijn aandoening. Dat ik ook kwaliteiten heb. Ik ben attent, heb humor (zelfspot) en beschik over empathisch vermogen. Ik mag er zijn. Ik had een aantal jaar geleden echt niet gedacht dat ik dat over mijzelf zou kunnen zeggen. Ik gun iedereen met een persoonlijkheidsstoornis die gedachtes. Ik weet dat het best zwaar kan zijn om in je omgeving iemand te hebben met een persoonlijkheidsstoornis en dat het gedrag van die persoon best kwalijk kan zijn. Toch weet ik zelf hoe stigmatiserend “Hoe blijf je uit de buurt van” kan zijn. Ook niemand kiest voor deze stoornis. Het heet niet voor niets een stoornis. Kijk wat je met die persoon kan doen richting behandeling en probeer te wijzen op destructieve daden en gedrag. Er valt mee te leven en er kan progressie zijn. Ik ben daar het levende voorbeeld van, al ga ik nog heel vaak op mijn bek. Ik sta ook altijd weer op. En dat heeft lang geduurd en het gaat nooit snel genoeg, maar uiteindelijk ben ik wel zover gekomen. En daar ben ik met mijn persoonlijkheidsstoornis eigenlijk best trots op.

Je kunt Thomas ook volgen via zijn blog Dieleven

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten