Ik ga op reis en ik neem mee..

by Daisy

De meeste van jullie kennen het spelletje “Ik ga op reis en ik neem mee..” wel. Een eeuwenoud op-som-spelletje waarbij je elke ronde een nieuw voorwerp moet verzinnen, toevoegen en vooral onthouden. Noem je niet alle voorgaande voorwerpen op dan ben je af. Dat was met onze vakantie naar Tenerife afgelopen week hetzelfde geval. Aan heel veel dingen denken en vooral niks vergeten.

Het eerste in mijn rijtje van; “Ik ga op reis en ik neem mee..” is natuurlijk vriendjelief Ronald. Zonder hem begon deze reeks niet eens en oh wat wilde wij graaaag een keer samen op vakantie. De plannen waren er al een tijd, zoals jullie hebben kunnen lezen in mijn eerdere blogs. Het groene licht helaas nog niet. Dat brengt me bij punt twee; De toestemming van de artsen. Toen die er eenmaal was hebben we ook dezelfde week nog geboekt en geregeld dat we op vakantie konden gaan! Bianca van de Travelclub nam al onze zorgen uit handen en wij hoefde alleen maar te kiezen en te genieten! Super fijn en wat is mijn dank groot!

Dan komen de voorwerpen 4 tot en met 100 om mee te nemen en niet te vergeten. De ingepakte koffers met alles wat ik dácht nodig te hebben. Nog voor ik alles goed en wel ingepakt had stond Ronald zuchtend naast me; “Dais.. heb je dit echt allemaal nodig? We gaan een weekje, geen maand!” De eerste meningsverschillen kwamen snel naar boven. OEI! Zo wil ik graag ALLES bij me hebben -just in case- en zegt Ronald daarentegen; “als ik iets niet mee heb dan koop ik het daar wel”. Wat een vreselijk idee om zo onvoorbereid op pad te gaan (vind ik dan 😉 ) ook al weet ik stiekem dat hij gelijk heeft. Maar toch gingen we met 2 x 20 kg koffers en 2 x grote handbagage koffers en tassen op pad. En raad eens wie die moest sjouwen?! Hihi.

Ik ga op reis en ik neem (helaas) mee.. mijn angsten en onzekerheden. Men, wat kan een mens zich druk om de rest van de wereld maken heb ik wederom ervaren. Een beklemmende gevoel dat ik comtinue bekeken werd en niet in badpak op het strand wilde liggen of in een waterpark durfde rond te lopen. Een zware last die een hoop “genieten” afneemt. Zo heb ik mezelf als een heuse goeroe toegesproken en =het gewoon gedaan=! Ik paradeerde rond als een echte bleekscheet. Dit mag ik met recht zeggen, want mijn benen gaven begin deze week meer licht dan de witte strandbedjes! Je zou zeggen dat ik met mijn genen snel bruin word, maar niets is minder waar. Ik voelde me onzeker, maar toch vrij. “Ze kennen me hier toch niet!” En wat lucht dat op zeg. Dus voorlopig heb ik mezelf weer even flink overwonnen. Én in de zee gezwommen.

Een klein nadeel in het op reis spelletje was mijn conditie. Door de enorme lichamelijke klappen van het afgelopen jaar ben ik nog steeds niet fit. Zeg maar gerust; slap, snel moe, kortademig en benauwd. Ik functioneer op -mijn- niveau best wel prima, maar laat me niet 3 x een berg oplopen, want dan heb ik het best zwaar en komt toch mijn longziekte om de hoek kijken. Doe dit nog eens 3 keer met een paar liter sangria/cocktails op..en dan wil ook mijn vernevelapparaat zich er graag mee bemoeien. Tóch was dit het allemaal 100% waard en weet ik zeker dat ik volgend jaar die berg op REN* oké huppel. Ronald daarentegen heeft op vakantie heerlijk 2 dagen in de bergen een kilometer of 15 gewandeld, terwijl ik bij lag te komen op het strand of op bed. Zo vonden we een soort van balans voor beide.

En.. ik ga op reis en ik neem mee.. een kerstcadeautje voor Ronald. Zo had ik verzonnen dat we naar het Loro Parque (dierentuin) zouden gaan en gaf hem dit tripje met kerst cadeau. Ronald wilde liever naar het Siam Waterpark op Tenerife. Met de gedachte dat ik weinig tot niets kon én durfde te doen met al die glijbanen en wildwaterbanen zag ik er een beetje tegen op. Ook de vakantie is geven en nemen, dùs we gingen. Ik zou mezelf wel weten te vermaken op een strandbedje of tijdens het kijken naar de glijbanen. Maar wát is dát park geweldig! Buiten de 10 keer minimaal 50 traptreden per keer naar elke glijbaan toe was het fantastisch. Super eng, maar Hoe Stoer zat ik te zijn in zo’n opblaasband en zoefde ik van een ‘rode’ glijbaan naar beneden. Even geen schaamte, onzekerheid en angst. Het was heerlijk! De 3 uur slaap daarna trouwens ook want die trappen waren een regelrechteramp voor mij;-).

“Ik ga ook op reis en neem de wens om te ontdekken en ervaren mee.” Overal waar ik kom wil ik nieuwe dingen zien en doen. We boekte een 3 uur durende trip op een luxe Catamaran om dolfijnen en walvissen te spotten. De kans dat je ze ook echt ziet is niet groot dat wisten we van te voren, maar we wilden het wel proberen. En alsof het mijn geluksdag was zagen we vrij snel een groep Pilot Whales(Grienden) met baby’s. Echt super gaaf en ontroerend om te zien. Dat ik dit even mee mocht maken vind ik super bijzonder. Een stukje natuur die wij buiten het dolfinarium om niet kennen. Wauw! De luxe Cava lunch daarna was trouwens ook niet onprettig. 😉

“Ik ga naar huis en ik neem mee”..Sangria. Ook eentje die in het vakantie rijtje thuis hoort, want dit bijzonder fijne goedje zie je op elke foto wel terug. Oké.. én cocktails. Zoals de meeste mij kennen drink ik op een feestje of gelegenheid wel eens(en soms veel ;-)), maar over het algemeen weinig of niet i.v.m. medicatie en de ongemakken daarvan. Deze week dus niet. Deze week heb ik mezelf bewezen dat ik prima aan een overdosis fruit kan komen door alle sangria en cocktails. Trots! Grapje, maar wel lekker! Em tot volgende week Jolanda(Cambridge coach), want na een week veeeeel teveel eten en drinken en nog meer eten en drinken is het tijd voor mijn goede voornemens 😉

Nu we bijna alle voorwerpen en thema’s wel gehad hebben kijken we samen terug op een mega (ont)spannende, gezellige, warme, mooie, fijne, leuke en toffe vakantie. Het had van mij nog langer mogen duren en we gaan dit hopelijk veel vaker doen zodra het weer kan! En m’n lieve lolaatje die niet mee op reis mocht stond me gelukkig enthousiast op te wachten bij de bagagebanden op Schiphol. Dat maakt dat ik het thuiskomen ook wel errug leuk vond!

Kortom, Ik ga op reis en ik neem mee..: Mijn vriendje, een longziekte, toestemming van de longarts, een koffer vol medicijnen en koffers vol met veel te veel spullen, mijn irritante angsten en onzekerheden die ik mooi aan de kant heb weten te  zetten en daardoor een mega toffe ervaringen heb beleefd in stad, land en strand! Het vertrouwen in mijn lijf en longen kreeg ik ervoor terug en hebben ervoor gezorgd dat we een top week gehad hebben! En de kleinigheidjes of ongemakken nemen we maar voor lief, want die wegen letterlijk niks op tegen het plezier wat je ervoor terug krijgt!

Viva la Tenerife. Wij komen zeker terug!

Liefs, Daisy

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten