Kletsmomentje: Een korte update

by Nienke
Foto: Schrijven met een potlood
Foto: Pexels

Al twee weken, is het me niet gelukt om een blogpost te schrijven. Ik wil graag schrijven, maar op dit moment zou ik niet weten waarover. Maar toch deel ik vandaag met jullie een korte update.

Korte gezondheidsupdate.

Mijn klachten zijn zo wisselvallig als het weer, vaak heeft het zelfs ook te maken met het weer. Maar inmiddels kan ik weer een stukje meer dan voorheen. Daar ben ik ontzettend blij mee. En hopelijk valt voor mij de herfst/winter periode mee [dan heb ik normaal altijd meer pijn] maar ik hoop eigenlijk dat het gewoon zo blijft als het nu is of gewoon stabiel word.

En verder…

Afgelopen Mei heb ik me uitgeschreven bij mijn studie Maatschappelijke Zorg, dit was op dit moment gewoon niet haalbaar. Heb je dat verhaal gemist? Ik schreef er eerder al een blogpost over die kun je HIER teruglezen. Omdat ik niet in staat ben om direct een nieuwe baan te vinden en mijn man 100% afgekeurd is moest ik aankloppen bij de gemeente, omdat het UWV niks voor me kon betekenen na een aanvraag voor een Wajong. In eerste instantie zeiden ze bij het UWV dat ik recht zou hebben op een banenindicatie.  Maar toen ik de brief van het UWV kreeg stond daarin dat de verzekeringsarts tot een conclusie was gekomen dat ik gewoon 40 u kan werken. Dat ik niet eens enigszins kon functioneren , dat was dan jammer. Ook de banenindicatie waarover werd gesproken werd afgewezen.

Ik werd zelfs door het UWV gebeld dat ze nu mij toch echt duidelijk wilde maken dat ik geen aanspraak kan doen op Wajong een banenindicatie of überhaupt hulp. Ik vertelde de dame in kwestie dat de verzekeringsarts mij had medegedeeld dat ik recht op een banenindicatie had. Zij kon dit nergens in de documenten van de verzekeringsarts vinden. Ze nam contact op met de verzekeringsarts en deze man beweerde dat hij nooit had gezegd dat ik daar recht op had. Vanaf mijn gesprek met deze beste man had ik nog nooit van de banenindicatie gehoord, dus hoe had ik hierbij moeten komen dat ik hier recht op zou hebben, daarnaast was ook mijn schoonvader met mij mee. Ook hij had nog nooit van een banenindicatie gehoord en dacht ook toen de verzekeringsarts het er over had dat ik daar wel iets mee kon. Ik deelde de dame aan de telefoon mede dat ik in mijn situatie niet eens kan solliciteren op een baan. Wanneer ik namelijk in mijn sollicitatie mededeel dat ik chronisch ziek ben dan word ik voor een baan afgewezen. Wanneer ik het niet vertel, maar toch word aangenomen dan riskeer ik mijn baan, als ik niet in staat ben om te kunnen werken. Het kon het UWV weinig schelen en ik moest het maar met de gemeente waar ik in woon uitzoeken.

Inmiddels had ik een aanvraag gedaan bij de gemeente voor een bijstandsuitkering. Ik werd met wat “regelrompslomp” uiteindelijk toch goed geholpen bij de gemeente. Ik zou een ontwikkelcoach toegewezen krijgen en op die manier konden we gaan kijken of we een passende baan voor me konden vinden. Tussendoor was het natuurlijk zomervakantie, dus lag de aanvraag nog op de planken. We zijn inmiddels na de vakantie periode beland ik heb contact gehad maar op dit moment kunnen ze nog niets voor me betekenen, ze hebben nog niemand die mijn case kan oppakken.

Wat nu?

Voor nu lijkt het er op dat ik het hier mee moet doen. Ik kan zelf de keuze maken om niets te doen of toch zelf aan de slag te gaan. En dat laatste ben ik dus gaan doen. Ik ben zelf opzoek naar een baan. Ik struin werkelijk elke vacature site af om te kijken of er iets is wat misschien passend is. Alleen loop ik tegen zoveel obstakels aan. Voor de meeste banen die aangeboden worden daar heb je gewoon diploma’s voor nodig. Ik heb natuurlijk een diploma DTP, maar om daarin iets in de buurt te vinden. En wat niet uitgebreid is met allerlei andere functietaken is heel lastig.

Er zijn natuurlijk ook banen te vinden waar je geen diploma voor nodig hebt.  Bijvoorbeeld postbezorger, schoonmaakster en sommige horeca banen. Maar dit zijn banen die met mijn chronische aandoeningen niet gaan.  Ik heb de afgelopen maanden geregeld gesolliciteerd bij retail-bedrijven waar je ook niet perse een diploma voor moet hebben, maar daar word ik vaak afgewezen wegens mijn leeftijd of mijn gezondheid. Even goed is het niet gemakkelijk om in mijn situatie een baan te vinden, maar ik geef het niet op. De komende maanden zal ik zeker ook nog contact houden met de gemeente of er al een ontwikkelcoach is, maar tot die tijd ga ik zelf aan de slag met solliciteren.

Ik moet bekennen, nu de laatste weken de scholen weer zijn begonnen dat ik wel moeite heb dat ik nu niet iets vast heb. Ik heb de afgelopen 5 jaar besteed aan studeren, weliswaar niet fulltime maar toch ben ik elk “schooljaar” weer met iets aan de slag geweest. En dat is lastig dat er nu niets is. Maar ik ben er van overtuigd dat er op (korte) termijn wel weer iets op mijn pad terecht komt.

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten