Een jaar later.

by Nienke

Het is deze week alweer een jaar geleden dat er een reuze cyste werd ontdekt op mijn eierstok. Ik schreef er eerder vorig jaar twee uitgebreide blogs over die lees je hier en hier  Vorig jaar deze tijd werd ik geopereerd , en vandaag blik ik terug op dat moment.

Ongeveer drie weken na de ontdekking van de cyste was het 18 augustus 2015 zover om de cyste te gaan verwijderen. Ik was ‘sochtends echt verschrikkelijk gestressed en angstig niet perse voor de operatie zelf maar ik was ontzettend bang voor de narcose. Als kind ben ik tijdens het verwijderen van mijn amandelen half bij kennis geweest. Ik was nu weer zo bang dat dit weer zou gebeuren.

Ik kwam rond 12 uur aan in het ziekenhuis en kreeg al vrij snel te horen dat ik rond 2 uur geopereerd zou worden. Ik was nog steeds behoorlijk gestressed. De verpleegster vond het ook verstandig dat ik wat kalmerends zou krijgen en echt dat had ik zo nodig.

Rond half 2 werd ik naar de operatieruimte gereden, waar ik van te voren werd opgevangen door de tante van Bryan, zij werkt op de afdeling anesthesie dus zij mocht met mij mee tot net voor de operatie. De gynaecoloog die ook mijn operatie zou doen kwam nog even langs en besprak de laatste dingen met me. Dat ze toch een horizontale snede kon maken in mn bikinilijn dan de eerder afgesproken verticale snede over mijn gehele buik.

Ook zou ze  tijdens de operatie pas kunnen zien of de eierstok verwijderd zou moeten worden of toch bespaard kon blijven. Maar ik moest er wel rekening mee houden dat het hij verwijderd zou worden. Daarna  kreeg een infuusnaald ingebracht in mn hand en vrij snel werd ik onder zeil gebracht, er werden plakkers op mijn hoofd geplakt om te monitoren of ik wel volledig onder zeil zou zijn. (Dit op mijn verzoek na mijn eerdere ervaring)

Bij de operatie werden er twee dingen duidelijk. Ten eerste dat de cyste de inhoud van 3 liter had. En dat hij aan mijn eierstok verkleefd zat en dat die dus verwijderd moest worden. Alles werd keurig verwijderd, er werd een kweek naar het lab gestuurd om te laten onderzoeken of er geen slechte cellen of mogelijke kankercellen aanwezig zouden zijn. En ik werd voorzien van een hechting en een katheter. Daarna werd ik naar de uitslaapkamer gebracht en na een uur werd ik weer terug naar mijn kamer gebracht. Daar werd ik opgevangen door Bryan en mijn schoonmoeder.

nien

Links net na de operatie. Rechts 2 uur later 

2 dagen later mocht ik het ziekenhuis weer verlaten en mocht ik thuis herstellen.  De eerste twee weken mocht ik echt vrijwel niks doen. Veel rusten , na een dag of 3 wat licht bewegen door wat wandelen en voor de rest vrij weinig. Daarna mocht ik nog een aantal weken niet tillen en moest ik nog steeds veel rust houden.

Inmiddels zijn we nu een jaar verder. Ik blijf het cyste verhaal echt bizar vinden. Dat zo iets in je lichaam kan ontwikkelen en groeien tot behoorlijke grote. Ik ben blij dat ik er op tijd bij ben geweest want hij had ook kunnen knappen en dan waren we verder van huis.

Ik  heb inmiddels 2 check ups gehad om te controleren of er geen veranderingen waren. Mijn bloedwaarden waren allemaal oké en ook op de echo was niks meer te zien. Volgend jaar heb ik wederom weer een check en dit blijf ik houden tot 2020. Tot 5 jaar na de operatie word er gecontroleerd of er niks veranderd is.

Maar voorlopig ben ik gewoon gezond, naast dan m’n andere diagnoses die ik heb. Ik heb een jaar later nog steeds last van mijn darmen omdat die helemaal verdrukt waren , ze hebben nog steeds niet de weg naar normaal gevonden of dit überhaupt gaat gebeuren weet ik niet, maar er is gewoon mee te leven.  Verder heb ik behalve nog weinig gevoel onder mijn navel (door de snede van de operatie) af en toe wat last van mijn litteken.

Natuurlijk heb ik wel een eierstok minder, daar merk ik natuurlijk helemaal niks van. En het is zelfs geen probleem voor in de toekomst wanneer we een gezinnetje zouden willen gaan stichten. Je kunt prima zwanger raken met maar 1 eierstok. Dus dat zullen we in de toekomst gaan ervaren. Op dit moment zijn wij namelijk nog niet toe aan ouderschap, omdat ik nog hard bezig ben met mijn studie en wij willen ons kindje wel een vrij stabiele basis mee geven. Dus dat komt allemaal op een later moment.

Voor de rest heb ik eigenlijk nergens last van en gaat het verder goed.

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten