Een beetje sociaal doen

by Kim

Na twee weken fulltime werken en ook nog overuren draaien ben ik echt toe aan leuke dingen. De zomervakantie zorgt er voor dat veel collega´s op vakantie gaan, met als gevolg extra werken. Nu vind ik dit niet erg, want dit doe je voor je collega’s als je in een team werkt. Alleen kan ik dan na het werk niets extra´s hebben of doen. Het is in deze weken: werken – eten – slapen, en dat dan op repeat. De sociale afspraken staan even stil, terwijl je in die periode wel behoefte hebt aan lachen en kletsen met vrienden. Het inplannen van de taken/activiteiten in mijn eigen leven blijft een knelpunt. En om eerlijk te zijn ben ik er na al die jaren ‘chronisch ziek’ nog niet beter in geworden. Op mijn werk ben ik hele dagen bezig met planning en management, maar in mijn eigen leven krijg ik dat niet op orde.

 Zelf denk ik dat het probleem bij mij ligt aan het stellen van prioriteiten. Ik vind mijn werk belangrijk en ben vooral heel blij dat ik nog kan werken in de zorg. Het helpen van andere en het samenwerken met collega’s geeft mij energie en een heel goed gevoel. Doordat je in een team werkt help je elkaar en werk je (indien) nodig extra om ervoor te zorgen dat kwaliteit van de zorg goed blijft. Zelf maak ik het personeelsrooster op onze polikliniek, dus ik vul zelf in wanneer ik extra werk. Zo kan ik er in mijn privé agenda al rekening mee houden dat ik niet teveel afspraken inplan in de weekenden na deze drukke weken. Werk heeft op dat moment een hogere prioriteit dan mijn privé agenda. Zodra iedereen terug is van vakantie kan ik weer extra dagen vrij nemen. Door deze dan slim te gebruiken kan ik ze vullen met activiteiten met vrienden en familie, om de contacten te onderhouden.

In de afgelopen jaren heb ik wel geleerd om afspraken af te zeggen als het echt niet gaat. Op dat moment is mijn gezondheid prioriteit nummer 1. Je kunt wel met veel pijn naar een verjaardag gaan maar mensen merken dit aan je. Vragen als: ‘Gaat het wel?’ of  ‘Je ziet zo bleek’ zijn geen fijne gesprekstarters. En daarnaast wil je soms ook gewoon even niet praten over je gezondheid. Door afspraken af te zeggen worden vriendschappen op de proef gesteld. Maar altijd maar door gaan is geen optie dat hebben we allemaal wel een keer ervaren.

Afspraken op lange termijn inplannen lukt redelijk aangezien ik een beetje in kan schatten hoe mijn werkweek is en wat er gepland staat in die week. Ik had vroeger een hekel aan agenda’s en vond ze maar onzin, maar tegenwoordig kan ik niet meer zonder. Mijn hersenen onthouden al die afspraken niet meer, en op deze manier heb ik duidelijk overzicht. Alles zet ik de agenda op mijn mobiele telefoon omdat ik die altijd bij me heb. Zo kan ik altijd kijken naar het week of maandoverzicht zodat ik me ook kan instellen op de komende afspraken.

Afspraken overdag inplannen vind ik vaak geen probleem. Het is fijn op een vrije dag even het huis uit te kunne om wat leuks te doen. De afspraken in de avond zoals verjaardagen, feestjes en uitgaan vind ik veel lastiger. Soms gaat het prima, ben ik niet vermoeid en heb ik een hele gezellige avond. Dan ben ik blij dat ik geweest ben omdat ik zoveel mensen heb kunnen spreken. Maar soms ben ik al doodop voordat het feest begint en heb ik echt geen idee hoe ik de avond ga doorkomen.  Dat laatste overkomt me steeds vaker. Ik geef ouderdom de schuld (grapje), maar ik ben gewoon sneller vermoeid en heb echt mijn slaap nodig. Slaap ik slecht dan heb ik veel meer pijn de volgende dag, en dat is het me niet altijd waard.

Wat voor mij werkt is om direct afspraken in te plannen met vriendinnen. We zeggen allemaal regelmatig ‘Snel een datum prikken om af te spreken’, maar dat gebeurt niet vaak. Soms is het zelfs daarna door drukte dat je elkaar 3 maanden niet spreekt. Omdat ik echt behoefte heb aan deze contacten heb ik mezelf voorgenomen om gewoon vaker direct een datum te prikken. Ook al is die datum pas over 7 weken, de afspraak staat. Je moet moeite doen om contacten te onderhouden, dat is gewoon niet anders. Maar die contacten zijn voor mij wel heel belangrijk dus die energie steek ik er heel graag in. Ik wil niet dat mijn werk het belangrijkste is in mijn leven. Je zult je weinig herinneren van al die werkdagen als je 70 bent. Het gaat juist om die herinneringen met dierbaren die je over 40 jaar nog weet. De afspraakjes, etentjes, dagjes uit en vakanties. Dus moet ik gewoon iedere keer afspraken blijven inplannen met iedereen die ik spreek. Zo blijf ik een beetje sociaal doen, voorkom ik isolement en maak ik herinneringen.

Liefs, Kim

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten