Die lange 24 uur in het ziekenhuis

by Gastblogger
Foto close up baby handje

Vorige week lazen jullie mijn bevallingsverhaal hier, tenminste als jullie verder hebben gelezen. Het is me allemaal meegevallen, want tijdens de zwangerschapscursus hoor je alles over medicatie, pijnbestrijding, hulpmiddelen en keizersnedes. Ik heb wat dat betreft een fijne zwangerschap gehad (behalve de misselijkheid en het overgeven de eerste maanden). De bevalling verliep goed, duurde niet lang en ik heb geen pijnbestrijding nodig gehad. Maar toen begon het leven na de zwangerschap, leven met een kindje, het leven als ouders.

De eerste 24 uur moesten we dus in het ziekenhuis blijven zodat het bloedsuiker van Micah in de gaten kon worden gehouden. Ik had de nacht voor de bevalling al slecht geslapen door voorweeën en was helemaal op van de bevalling, maar een ziekenhuisbed klinkt niet echt aantrekkelijk om te slapen als je moe bent. Ik vond het dus niet zo leuk om te horen dat we moesten blijven.

Om de paar uur moest ik Micah aan de borst leggen en hij kreeg ook bijvoeding uit een flesje, dat gaf Alwin hem. Ik liet Alwin daarvan genieten, want het kon zomaar over zijn en ik zou hem dan misschien alleen nog aan de borst voeden. De verpleegkundige verschoonde luiers en nam een beetje bloed af om bloedsuiker te meten. Ook kreeg hij vitamine K. Deze moeten baby’s de eerste maanden krijgen om de bloedstolling te helpen.

Toen we nog op de bevallingskamer waren, begonnen we al met het bellen van onze ouders en vrienden om te vertellen dat Micah geboren was. In de kamer waar we sliepen gingen we daarmee verder. We spraken met Alwins moeder af dat ze mocht langskomen en Alwin zou haar gaan halen toen we hoorden dat vrienden van ons op dat moment in het ziekenhuis waren. Zij was ook zwanger, dus we vonden dat zij – als ze er dan toch waren – ook wel even langs mochten komen. Toen zij weer weg waren heeft Alwin nog zijn moeder gehaald en die is ook even op bezoek geweest. Het was fijn om even andere mensen te zien dan ziekenhuispersoneel.

“s Nachts hadden we een lieve, wat oudere, verpleegkundige die ons hielp en ‘s ochtends kregen we een andere verpleegkundige die vertelde dat we naar een andere kamer zouden verhuizen. Later op de ochtend moest Micah nog door de kinderarts gecontroleerd worden. In alle boekjes en op cursussen vertellen ze dat als je niet mee kunt, je partner mee mag met de baby. Alwin was op dat moment even koffie halen verderop in het ziekenhuis en ik had net ontbijt gekregen. De verpleegkundige nam Micah mee en toen voelde ik me opeens heel alleen en had ik even het gevoel alsof ze mijn kind ‘gestolen’ had. Ik vond het niet fijn en ik hoop dat ik een volgende keer de moed heb om er echt iets van te zeggen. Later die ochtend werden we verhuisd met bed en al. De verpleegkundige nam mij met het bed mee en op het bed hadden we onze spullen gezet. Alwin liep achter ons aan met Micah in zijn wieg bakje. Ik keek alleen maar achterom naar Alwin en Micah. We kwamen op een zaal voor 4 personen, maar waren alleen op die zaal.

Alwin ging ‘s middags op het gemeentehuis aangifte doen van de geboorte van Micah en ik moest van de verpleegkundige proberen te kolven zodat we konden zien of de borstvoeding goed op gang kwam. Eerst had ik de borst gegeven en daarna ging zij helemaal bij het raam het flesje geven aan Micah, daar stond nou eenmaal een stoel waarin dat makkelijk kon. Ze heeft het kolven niet echt goed uitgelegd, dus ik probeerde maar wat. Ik weet pas achteraf dat dit niet goed is gegaan, omdat de kraamhulp mij goed heeft uitgelegd hoe ik moest kolven toen we dat later in de kraamweek thuis gingen doen. Ik vind het erg jammer dat de verpleegkundige mij niet goed op gang heeft geholpen, terwijl ze wisten dat ik slechtziend ben en voor het eerst een kind had gekregen. Ik heb blijkbaar het buisje waarin de melk opgevangen moest worden aangezien voor een handvat dat ik op allerlei manieren kon vasthouden. Ik hield hem niet recht en daardoor is de melk er niet goed ingekomen en weten we ook niet of de borstvoeding toen wel goed op gang is gekomen. Ook moet je de schelp van de kolf goed op je borst zetten, er mag geen lucht bij komen en hij mag niet verkeerd staan want daar kun je tepelkloven van krijgen. Ik kon niet eens goed zien of de schelp goed stond, dus waarschijnlijk is het daar ook al mis gegaan. Gelukkig heb ik in het ziekenhuis verder niet meer gekolfd.

Alwin had meteen een leuke Mickey Mouse knuffel gekocht en daarmee werd Micah’s wiegje in het ziekenhuis toch wat leuker.  Hij sliep onder de sterrendeken die Alwin tijdens de zwangerschap al had gekocht en die we meteen veel zijn gaan gebruiken. Die middag in het ziekenhuis bestond vooral uit wachten tot de volgende momenten dat het bloedsuiker van Micah zou worden gemeten en we zouden weten of we naar huis mochten. Een saaie lange middag, die ik achteraf gezien wel anders had willen besteden, we hadden bijvoorbeeld best nog wat visite kunnen krijgen die middag.

Om 19.00 uur werd het bloedsuiker voor het laatst gemeten en kregen we het verlossende woord dat we naar huis mochten. We hadden alles al ingepakt en klaar gemaakt zodat we weg konden. De hele dag hadden we de kamer voor onszelf gehad, maar rond 18.30 uur werd de kamer gereed gemaakt voor iemand anders. Op het moment dat wij weggingen waren wij nog steeds alleen op de kamer, alleen een paar tassen werden alvast in de hoek gezet. Alwin bracht onze tassen naar de auto en kwam mij daarna met een rolstoel ophalen. Met de maxi-cosi met Micah op schoot werd ik naar de auto gereden en wat voelde ik mij op dat moment trots en gelukkig. Op naar huis met mijn gezinnetje!

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten