Beste Daisy

by Daisy

Beste Daisy, 

Je hebt geen idee wat er de afgelopen drie dagen allemaal is gebeurd. Ik heb gisteren en vandaag voor je gezorgd. Afgelopen woensdag 26 april was je hier vroeg in de ochtend. Er is veel gebeurd de afgelopen dagen, maar gelukkig ben je sinds gisteren stabiel. Einde deze middag gaan we de ECMO eruit halen. We hebben er alle vertrouwen in dat dit goed gaat. En hopelijk kan je dan morgen wakker worden. 

Dit is een stukje uit mijn Isala dagboek. Een schrift wat precies 2 jaar geleden voor mij werd bij gehouden door Intensive Care verpleegkundigen, zodat ik later zou kunnen terug lezen wat er allemaal gebeurd is. Ook heb ik de verpleegkundigen gevraagd om alles zo gedetailleerd mogelijk op te schrijven voor mijn verwerking. We zijm vandaag, en deze hele week precies 2 jaar verder. Tijd om eens terug te lezen wat er allemaal wel niet gebeurde zo net voor en tijdens Koningsdag 2017!

Het stukje hierboven is geschreven door C. Ook schreef zij nog in het Isala dagboek; ” Ook heb ik de afgelopen dagen gezien hoeveel lieve familie en vrienden en natuurlijk je partner je om je heen hebt staan. Ze zijn erg bezorgd om je! Ik ben nu twee dagen vrij en hoop heel erg dat het allemaal goed gaat en dat je snel opknapt.  

Vervolgens werd er nog een stuk geschreven door M.

Hallo Daisy. In de nacht van 26 en 27 april heb ik voor je gezorgd. Wat een grote meid, maar zo jong en al aan een PLS, het apparaat dat tijdelijk je longfunctie overneemt. De eerste nacht dat ik je verzorgde was je volledig van de wereld. Dat wil zeggen dat je diep in slaap werd gehouden met slaapmiddelen. Dit is beter voor een optimale therapie voor je longen. Je lag voor je longen zowel aan een beademingsmachine als aan de ECMO. Ook een benaming voor een kunstlong oftewel PLS. Met alleen beademing via de beademingsmachine zouden jouw longen te weinig zuurstof opnemen en te weinig koolzuur afstaan. In de nachten dat ik voor je zorgde was je gelukkig weer stabiel. 

Overdag en s’ avonds hebben we geprobeerd je iets wakkerder te laten worden, maar het apparaat alarmeerde voortdurend, zodat je weer in slaap gebracht werd. Het moet voor je familie en vrienden erg spannend zijn en jij weet nergens van. Tenminste dat denk ik…

Ik zou achteraf wel eens willen weten wat je allemaal meekrijgt als je wat meer aan de oppervlakte bent tijdens het wakker worden. Net zoals jij wel zou willen weten wat er allemaal gebeurt als je zo diep in slaap gehouden wordt. 

Je lag plat op je rug en we kunnen je alleen draaien ala het écht noodzakelijk is. Als je bijv. ontlasting hebt gehad. Dit doen we zo min mogelijk om te voorkomen dat er een knik in de canule komt of er een canule losschiet. We mogen je alleen omdraaien samen met een perfusionist en 2 verpleegkundigen erbij. Door een voedingssonde krijg je sondevoeding en plassen gaat via een catheter. Hopelijk gaat het snel beter met je. 

Ook kreeg ik een mooi en duidelijk stukje van M2. Ondanks dat alle verpleegkundigen en artsen fantastisch voor mij waren en ontiegelijk lief zijn wil ik geen namen zonder toestemming gebruiken!

Beste Daisy. Ik heb 1 dag voor je gezorgd op de Intensive Care. Toen mijn dienst begon was je net terug van de OK. Ze hebben een ECMO (extra corporele membraan oxygenatie) bij je moeten inbrengen, omdat je niet te beademen was door de astma.  De ECMO heeft de functie van de longen tijdelijk overgenomen. Tijdens deze behandeling werd je diep in slaap gehouden. Ik was de hele dag rondom je bed bezig om alles goed in de gaten te houden en eventueel bij te stellen. Je hebt erg veel medicatie. Deze worden via 15 infuuslijnen je lijf ingepompt. Ik heb je familie en vrienden die dag begeleidt en steeds op de hoogte gehouden van jouw toestand. Ze kwamen regelmatig even bij he kijken. Doordat er veel slangen en apparaten rondom je bed stonden was dit erg heftig om te zien. Ook heeft er deze middag een familiegesprek plaatsgevonden met de intensivist. Ik was hier ook bij aanwezig. Er is toen verteld dat we tot de volgende dag door zouden gaan en dan kijken of we de ondersteuning van de ECMO konden afbouwen. Omdat ik maar een dag voor je heb gezorgd weet ik niet hoe het de volgende dag is gegaan.

Last but not least is het stukje van E. in mijn Isala dagboek. Zij heeft mij zowel begin van de week in coma meegemaakt als later in de week toen ik weer wakker gemaakt werd.

Zoveel als zij kletste ..schreef ze ook, dus ik ga voor een samenvatting!

Beste Daisy. Je bent s’ochtends vroeg opgenomen op de IC van het Isala. Hiervoor lag je al in het ziekenhuis in Harderwijk. Toen je hier kwam was je al diep in slaap gebracht en was er een beademingsbuisje in je longen ingebracht. De afvalstoffen konden we niet voldoende uit je longen krijgen met hulp van de beademing. Ook medicijnen werkte niet meer. Er is toen een ECMO ingebracht. Het bloed word hierbij uit je lichaam gehaald en naar een kunstlong gevoerd. Het wordt zo geoxygeneerd en koolstofdioxide wordt verwijderd. Vervolgens wordt je bloed weer terug gevoerd naar je lichaam. Er zijn daarvoor 2 grote lijnen nodig. Aanvoer en afvoer. Eentje in je hals en eentje in je lies. De eerste dagen zijn je ouders en vriend de hele dag geweest, omdat het zo spannend was. Ze hebben allemaal mooie foto’s opgehangen op je kamer. Vrijdags is de ECMO verwijderd en zaterdags kon ook het beademingsbuisje eruit. Je was weer wakker. Die zondag heb ik weer voor je gezorgd en je was zo verzwakt dat je zelfs je armen en benen niet meer op kon tillen. Het slikken ging ook nog erg moeizaam. Ik heb je overal meegeholpen. Drinken vasthouden, eten geven (omdat jij persé de sondevoeding eruit wilde hebben.) Vla en appelmoes ging wel goed. Maandags heb je met de fysiotherapeut geoefend en kon je langzaam weer een klein beetje bewegen en hebben ze je met twee fysiotherapeuten geholpen om te staan. Dit was erg pittig voor je. In de middag kon je naar de longafdeling en hopelijk deze week naar ‘je eigen’ ziekenhuis in amsterdam. 

Dit alles is zó gek om terug te lezen. Het is dan al wel 2 hele jaren geleden, maar toch lijkt het soms zo dichtbij. Met name door alle herinneringen die ik krijg. Ik vind het prettig om met familie en vrienden over te praten, omdat dit ondanks de dagboeken allemaal langs mij heen is gegaan.

Blijven hangen in het verleden wil ik niet, maar terugkijken van hoe ver ik vandaan kom is toch ook mooi. Dan te bedenken dat er in deze twee jaren alweer zoveel op mijn pad is gekomen.. zo heb ik bijvoorbeeld al: kei hard koningsdag gevierd vorig jaar, feestjes en evenementen georganiseerd én gevierd. Zo ga ik nog wekelijks met mijn camera(en lieve Lola)op pad…sta ik 2 x per week te zweten in de sportschool én daarbij 2 x 4 minuten op een behoorlijk pittige crosstrainer. Zwaar..maar hé teruglezend naar twee jaar geleden zou ik het niet willen missen!

Vandaag dus alvast deze herinnering..want morgen is onze Willem jarig..en ik ook nog steeds een beetje na mijn wederopstanding. Dus dan vieren we vooral feest!

Liefs, Daisy!

 

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten