#Belangrijker dan wie je volgt, is wie er naast je wandelt!

by Daisy
Foto: Pinkyswear

Afbeeldingen: Pixabay en eigen foto’s

Mensen komen en gaan. Ik ben in de afgelopen 5 jaar mensen uit het oog verloren (of zij mij) en heb fantastische nieuwe mensen leren kennen. Ook heeft het ziek zijn de mensen dicht bij mij nog dichterbij gebracht. Relaties en vriendschappen veranderen. In het gezin, mijn relatie en in vriendschappen. Het doet er niet meer toe wat je allemaal bereikt heb en wat je hebt, maar vooral wie je bent en wie je wil zijn.

Ik hecht erg veel waarde aan familie en vriendschappen. Het leven is naar mijn weten ook bedoeld om continue nieuwe mensen te leren kennen die je allemaal iets anders kunnen brengen en leren. De een om je beter te maken, een ander voor een goed gesprek en weer een ander voor wijntjes en urenlange slappe lach.

Ik ben ook veranderd, mijn lijf en hoofd spelen hier een grote rol in. De meeste mensen kennen mij als een hele spontane, gekke, gezellige en zelfverzekerde vrouw dit is soms niet meer dan een masker. Het durven toegeven aan deze angsten en frustratie is lastig, zelfs bij de mensen die het dichtst bij je staan. Klein, kwetsbaar en onzeker. Toegeven dat je iets (even) niet meer kan en het niet meer weet is erg moeilijk.

Ik ben gezegend met een kring mensen om me heen die er elke dag weer staan en (meestal) weten wat goed voor me is. Mensen die inderdaad mijn wc willen schoonmaken of mijn was willen doen of gewoon om 04:00 ’s nachts aan mijn bed komen zitten om me te troosten en kalmeren. Of gewoon alle klappen incasseren, omdat het allemaal even teveel is!

Om te beginnen met mijn fantastische ouders, die er onvoorwaardelijk voor mij zijn. Dat beetje wasgoed, het oppassen op Lola en de ritjes samen naar Amsterdam, het luisterend oor, de schouder, de schop onder mijn kont, de lach na een traan en vooral hoe ze mij gemaakt hebben tot wie ik nu ben. Het vechten en ‘niet klagen maar dragen’ heb ik niet van een vreemde! Ik ben er trots op! En natuurlijk mijn te gekke broertje en schoonzusje die me aan het lachen maken als ik er geen zin in heb of gewoon voor me zorgen als het moet! (Of me met een wheelie door het ziekenhuis scheuren terwijl ik net van het zuurstof af ben. Lekker boeien!)

-I’ll climb the hills you face, I’ll do this in your place

I do anything to go through it instead of you

But even if I fall down, when you’re not around

Don’t worry about me, don’t worry about me-

(Frances- Don’t worry about me)

 

Mijn lieve Ronald die al meer dan 5 jaar elke dag weer voor mij (en Lola) klaar staat. Hij kreeg een relatie met een gezonde, spontante en vooral energieke vriendin en zorgt nu al zo lang met liefde voor mij. Hij krijgt veel klappen te voorduren, die vaak niet eens voor hem bedoeld zijn. Wat zeggen ze ook al weer? Degene die het dichtst bij je staat… precies dat. We hebben ondertussen zoveel shit meegemaakt die de meeste stellen in hun hele leven niet samen mee hoeven te maken en we staan er nóg steeds. SAMEN! Dat is ook wat we elkaar telkens weer beloven. We doen dit niet alleen, we doen dit samen. En ooit krijgt ons sprookje een ..ze leefde nog lang en gelukkig! Ik weet het zeker!Ik ben zo ontiegelijk trots op jou en kan je niet genoeg bedanken voor alles wat je doet, voor wie je bent en voor wat je met me doet. (Ps. Lees dit nog eens terug als ik je weer eens (onterecht) verrot scheld of mijn dag niet heb!)

Voor mij ben jij de liefde Voor mij ben jij het beste wat er is Niets meer dat ik zou willen

En als het tegen zit Wil ik dichter bij je zijn En ik wil voor je zorgen Jouw pijn is mijn pijn Niets teveel voor mij van jou want jij bent het. (Jij bent de liefde – Kenny B.)

Achter deze lieve man staat ook een top familie die zorgen dat de hele zaak hier blijft doordraaien. Van mijn huishouden tot extra diensten in het café, het regelen van een rolstoel voor de vakantie.. niets is teveel en dit maakt het net allemaal even iets makkelijker. Ik ben mega dankbaar!

Dan heb ik nog een stel leuke vriendinnen. Deze gekke druiven hebben allemaal hun eigen verhaal met mij. In de blogs op mijn Facebook hebben zij allemaal een stukje historie met mij geschreven of gewoon ‘hoe wij als vriendinnen zijn’. Omdat ik dit zo bijzonder en mooi vind kan ik wel een ode van 4 pagina’s schrijven. Lisa en ik gaan way back to the peuterspeelzaal, basisschool als hartsvriendinnen en braken elkaars enkels op de fiets of Ji-Jitsu. Na zoveel jaren sta je ineens bij elkaar aan het bed en staat de wereld op zijn kop. Nog lang niet klaar om afscheid te nemen, want met de laatste Whatsapp berichtjes ‘We spreken elkaar morgen wel… ik ga heus niet dood’ Is echt geen tof einde. Wel passend, want de zwarte galgen humor maak ons samen zo sterk en heeft weinig woorden nodig. Die grote blauwe ogen die tot diep in mijn hart kijken en alleen maar hoeven zeggen ‘Ik ben er..’ of ‘Hou gewoon je bek’. Soms even de vraag ‘Hoe gaat het met je?’ is al genoeg om als een klein kind in huilen uit te barsten en ook even ‘klein te willen zijn’.

-When the sun shines, we shine together. Now that it is raining more than ever, know that we still have eachother. You can stand under my umbrella. (Rihanna – Umbrella)-

Mathil waarbij ik vanaf de middelbare school achterop de GELE scooter zat. Degene waar ik nu nog avonden mee op de bank kan zitten zonder een woord te zeggen of juist uren kan kletsen en mezelf eraan moet herinneren ‘dat het echt tijd om te slapen is’. Die eindeloze tijd zegt dan ook alles. Want juist zij staat midden in de nacht in mijn slaapkamer en kalmeert me, troost me en laat me gewoon zijn. Haar spontaniteit heeft mij de leukste dingen opgeleverd. ‘Joh Dais, waarom neem je geen hond’ En daar was Lola.. ‘Waarom geven we Daisy geen spiegelreflex camera?’ en daar was een camera incl. alle benodigdheden. Gewoon omdat het kan! Ook bracht zij Fabiënne (weer) in mijn leven. Wijntjes, theetjes en gewoon lekker kletsen of even op pad maakt dat ik me soms weer even ‘normaal’ voel. Juist de aanmoedigingen tijdens het bowlen en de (positieve) blik vooruit van Fa maakt ook dat ik soms even vergeet. Dansen alsof niemand kijkt en even niet nadenken. Heerlijk!

-If you ever find yourself stuck in the middle of the sea.. I’ll sail the world to find you!

If you ever find yourself lost in the dark and you can’t see.. I’ll be the light to guide you! –

(Count on me – Bruno Mars)

Annika schreef zelf al in haar blog voor mij dat zij(en vele met haar) soms niet zien of doorhebben dat ik zo ziek ben. Gewoon de dingen moet doen die ik leuk vind, en het liefst samen. Boerenmaandag, Jingle Ball, avondje op de bank met een wijntje als het even niet zo lekker gaat en elkaar meest genante geheimen vertellen en vervolgens in het meest diepe en serieuze gesprek terecht komen en vervolgens naast elkaar op de bank in slaap vallen. Ik wil nog zoveel feestjes en logeerpartijtjes met je meemaken waar ik de volgende dag weinig meer van weet en alleen aan mijn zere voeten voel dat het een top avond was! Ook je kritische blik en vragen houden me scherp en zorgen dat mijn brein blijft leven en ik na blijf denken over het leven.

-You can be my guiding light

Keep me company in the night

That’s all I need..All I want is for you to stay a little longer now with arms around me like a border – (The Ocean- Mike Perry)

 

XxX Liefs

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten