Alles of niets

by Gastblogger

Feestjes, afspraken met vrienden, werk, uitstapjes, gekke dingen doen, huishouden, voor mezelf zorgen….. een paar voorbeelden van dingen die allemaal energie kosten. Het aller- aller- allerliefst wil ik alles kunnen maar leerde ik vrij snel dat ik keuzes moest maken. Prioriteiten stellen, punten tellen, schema’s maken, in theorie weet ik hoe het moet. In praktijk weet ik het echter net wat minder goed.

Ik geef heel graag al mijn energie uit aan iets waar ik blij van word en aan iets wat mij ook vooral geestelijk een boost geeft. Soms betekent het dat ik veel grenzen wil verleggen, mezelf uit wil dagen en soms simpelweg gezellig met een vriendin in de stad eten. Hierbij neem ik de hersteldagen die ik nodig heb op de koop toe. Het wordt pas lastig als ik een uitje verkeerd inschat en de hersteldagen veranderen in herstelweken…. Dan heb ik daarentegen wel weer tijd om nieuwe series op Netflix te ontdekken.

Laatst ben ik bijvoorbeeld een dagje bij een vriendin geweest. Hiervoor moest ik met mijn rolstoel een treinreis maken. Ik ben ooit, 8 jaar geleden, met mijn rolstoel in de trein geweest, dat was geen succes, dus daarna nooit meer gedaan. Naast dat het gehobbel van de trein veel energie kostte, vond ik het super spannend. Al met al een recept voor langere tijd op bed… maar wat ben ik trots dat ik gegaan ben en het wordt zeker niet de laatste treinreis voor mij!

Ben eerlijk over wat je aan kan
In het begin vond ik het moeilijk om afspraken af te zeggen of aan te passen. Ik was bang voor de reactie van de ander en het rampscenario in mijn hoofd was dat vrienden hierdoor geen vrienden meer wilde zijn met mij. Sinds een tijdje ben ik zover dat ik die angst ook uit durf te spreken naar vrienden toe. Mijn angst uit durven spreken is een van de beste stappen geweest die ik kon zetten. Het zorgt voor ruimte in mezelf waardoor ik meer rekening kan houden met wat ik wel of niet aankan op een dag. Ook heeft het mij een beter beeld gegeven van hoe vrienden tegen mij aan kijken en blijkt mijn angst ongegrond.

Inmiddels is iedereen er aan gewend dat mijn huis soms een rommel is, ik later kan komen omdat er weer een been of arm niet mee werkt, ik soms geen energie heb om mijn schoenen aan te trekken en …dat ik gelukkig veel nog wel gewoon zelf geregeld krijg.

Kortom het zoeken van een energiebalans gaat met vallen en opstaan, het leven heeft gewoon teveel leuke dingen.

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten