Afkicken 2.0

by Daisy

Laat ik eerst met goed nieuws beginnen! DailySpoonie gaat door. Yes! Met een aantal nieuwe spoonies erbij en wat frisse wind en energie gaan we door met bloggen over van alles en nog wat! Zoals jullie misschien gemerkt hebben blog ik niet meer trouw iedere zaterdag en is dat in mijn geval alleen maar een goed teken! – Geen nieuws is goed nieuws- Toch heb ik vandaag weer genoeg te vertellen!

In mijn vorige blog kon je lezen hoe goed het de afgelopen maanden/weken met mij ging. Dat ik na 7 jaar strijden en vechten ein-de-lijk medicatie af mocht gaan bouwen en er een beetje licht aan het einde van de tunnel leek te komen. Wat een heerlijk vooruitzicht om weer plannen en dromen na te kunnen jagen en vooral het idee dat er een einde aan alle narigheid komt. Het duurt even..maar dan heb je ook wat!

Terugkijkend op alle ellende ben ik er ook zó aan toe om een “normaal” leven te gaan leiden. Structuur te krijgen, te werken en met voldoende energie hobby’s uitvoeren en ook nog feestjes te kunnen bezoeken. Natuurlijk gaat dat niet 1,2,3 vanzelf en duurt het nog een tijd voor ik überhaupt een deel van mijn energielevel en conditie terug heb. Maar dat is niet erg.

Ik ben ondertussen een nieuwe uitdaging aangegaan in de online marketing voor restaurants. Ik schrijf wekelijks weblogs met verschillende thema’s, herzie websites op tekst voor restaurants en doe eigenlijk van alles met marketing waar ik zelf (ook zakelijk gezien) veel aan heb. Hoe leuk is dat! Daarnaast wil ik binnenkort een cursus of opleiding fotografie gaan volgen om technisch nog wat beter te worden. Ook staat er een mega verbouwing op ons te wachten in januari. Onze keuken gaat van plafond tot vloer vernieuwd worden. En nee, dan bedoel ik niet de keuken in huis voorzien van nieuw laminaatje en een nieuw aanrechtblok. Een heuse bestaande horeca keuken afbreken en opnieuw opbouwen met alles erop en eraan. Spannend wel!( duur trouwens ook ;-))  Eerst nog even vollop van een aantal concerten en feestdagen genieten de komende weken.

Dacht ik.

3 weken geleden tijdens het afbouwen van verschillende medicatie begon er wat lichamelijk ongemak op te komen. Stijve spieren, hoofdpijn en een soort van griepachtige verschijnselen. Hoort erbij, weet ik. Tot ik met Ronald een paar dagen naar Centerparcs ging en ik niet veel meer dan slapen en zwemmen kon. Uit bed komen deed zeer, van de bank op staan was moeilijk en niet te spreken over de gebroken nachten en weinig slaap door enorme pijn in mijn lijf. Nu heb ik de afgelopen jaren een thuis apotheek opgebouwd waar menig illigaal medicijn dealer jaloers op is..maar toch hielpen alle pijnstillers niet voldoende. Het waren gelukkig alsnog een paar relaxte dagen.

Toen deze pijn na een paar weken niet afzwakte en alleen maar erger werd moest ik me wel melden bij mijn arts. Die vreselijk zure appel waar ik ‘even’ doorheen moest zien te komen was ineens een appelveld vol waar niet doorheen te klauteren was. Na overleg in het AMC-team en een telefoongesprek vol tranen, frustratie en inwendige lelijke woorden van mijn kant kreeg ik van dokter Majoor te horen dat -de enige optie- in dit geval de prednison verhogen is. Dit ontiegelijk #$%# middel heeft in 7 jaar zoveel invloed op mijn lijf gehad en daarin ook de nodige schade in gewrichten, spieren en botten aangericht. En het grootste probleem : AFHANKELIJKHEID

Lees; niet meer zonder kunnen.

Even doorbijten en wachten tot de pijn stopt met de grootste wilskracht en eigenwijsheid gaat me niet helpen kreeg ik te horen. Dat werkt averechts en richt nog meer schade aan. De enige manier om van de pijn af te komen is de prednison verhogen en daardoor mijn lijf een paar weken rust te geven. Daarna via een ander schema nóg langzamer afbouwen. Soms zijn hier wel meerdere pogingen voor nodig én kan het zo zijn dat ik altijd een dosering prednison nodig blijf hebben voor een grotere kwaliteit van leven. Dat wil zeggen dat ik de prednison moet blijven slikken om letterlijk mijn bed uit te kunnen komen.

Heftig.

Tijdens en na dit telefoongesprek voelde ik me sinds lange tijd weer eens flink verslagen. Onderuitgeveegd. Ontredderd. Alleen. Gebroken. Terug gezet. Hopeloos en vooral machteloos. Het maakt in deze situatie dus niet uit hoeveel ik sport, gezond eet, genoeg slaap, studeer of wat dan ook… dit is een klusje voor de natuur. En ik weet heus wel dat alle voorgaande zaken alleen maar positief beïnvloeden, maar dat het niet binnen mijn macht is hoe snel en goed ik af kan bouwen. En dat mijn longen het ein-de-lijk goed lijken te doen… en mijn lijf er nog niet klaar voor/mee is. Hoe oneerlijk is dat.

Ik wil zo graag.

De afgelopen week was dan ook pittig zwaar. Ik ben goed in relativeren en alles van een positieve kant bekijken, maar genoeg is genoeg. ” so much you can bare….” dus ik heb gehuild, en nog meer gehuild. Net zo lang tot mijn tranen op waren en mijn ogen zowat uitpuilenden. Ik heb gesproken met mn liefste lievelingen en gevloekt, geraast, lelijk gedaan en het belangrijkste.. ik ben weer opgestaan. (Letterlijk ook)

Het mooie aan verdriet is namelijk dat het ergens ook weer vanzelf stopt. Bij mij tenminste. De hevigheid wordt minder en de tussenpozen worden langer. Tot je voelt dat het klaar is en je weer diep kan zuchten en je rustig voelt. Duurt soms een paar dagen..weken.. en dat mag. Want niemand kan je namelijk vertellen hoe je wél moet reageren of waar je beter van gaat worden. En dat is heel verdrietig.

Mijn hoofd begrijpt heel goed dat er voor nu niks anders op zit en we gewoon weer een nieuwe poging (of 4) gaan wagen. En dan zien we het wel.

Het einde is nog niet in zicht..maar ik ben onderweg!

Liefs, Daisy

 

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten