Mijn held!

by Dominique

We hebben allemaal wel een held. Voor iedereen kan die held verschillend zijn. Zoals iedere held, leeft een held niet eeuwig. Helaas was het voor u korter dan langer. 

Al vijf jaar, bent u uit ons midden en al vijf jaar is het gemis groot. Vijf jaar lang kan niemand meer genieten van uw mooie verhalen, die u voor uw geliefde krant schreef. De krant waar u redacteur van was. De krant waar u trots op was. Met pijn in ons hart bent u van ons afgenomen. Het gemis blijft groot en ook al is het alweer vijf jaar geleden.. Het voelt nog steeds als de dag van gisteren. Ik mis het dat wanneer u me zag altijd: “Hey griet!” riep en ik altijd even moest lachen en ik daarna vervolgens een flinke stevige knuffel kreeg.

Ik mocht spreken op uw ceremonie, helaas werd mij dit teveel. Tante Monique nam het van me over en vertelde iedereen hoeveel u voor mij had betekend. Uit eerbetoon wil ik mijn verhaal delen. Wat toen mijn laatste woorden waren aan u.

‘Je bent uniek, altijd mijn lieve meid’

Met pijn in mijn hart lees ik het laatste wat u mij ooit zal schrijven. Deze woorden zal ik altijd blijven koesteren. Stilstaan bij het feit dat u er niet meer bent doet vreselijk veel pijn. Ik keek altijd naar u op. Ik zag u dan ook als meer dan mijn oom. U, was meer dan alleen ome Ton. Misschien wel meer dan uzelf had gedacht. De Vaderdag cadeautjes die ik voor u knutselde op de basisschool, waren niet zonder rede voor u. Voor mij was u de vader die ik toen nooit had. Die extra aai over mijn bol, die dikke knuffel en die dikke zoen zal ik nooit vergeten. Ik weet nog heel goed, die keer dat u mij erop wees dat ik u een hand gaf. U zei: Van slappe handjes worden we niet vrolijk, Do een goede hand geven. Die laat altijd een indruk achter. Geef altijd een goede stevige hand. Het doet mij dan ook zo vreselijk veel pijn om zo afscheid te moeten nemen. Het plotselinge vertrek kwam koud op ieders dak. Ome ton was een liefhebbende man, die volop het leven leefde en altijd maar voor iedereen klaarstond, naar je luisterende en advies gaf. Hij dacht nooit aan zichzelf en teveel aan een ander.

Lieve ome Ton, ik hoop dat u rust vind. Het gemis is groot en met pijn in mijn hart neem ik afscheid.

De ceremonie was mooi en er waren velen sprekers die een mooi verhaal of gedichten over u hadden geschreven. Want ome Ton u was een prachtig mens. Helaas bent u te vroeg van ons afgenomen.

Na ongeveer bijna twee jaar was het zover, ik ging op mijzelf wonen. Ik kreeg 26 maart de sleutel. Tijdens het inpakken van mijn spullen vond ik een oud boekje. Een boekje wat ik helemaal was vergeten. Een boekje wat een vriendin toentertijd had gemaakt en als ‘grapje’ als log boekje op me verjaardag had neergelegd. En U als lieve oom had er toen een verjaardagsboodschap in geschreven. Dit zijn de kleine dingen die ik nog heb van u wat voor mij heel speciaal is en ook ingelijst naast me bed staat. Dit zijn de dingen die ik van u koester. Ik mis u nog steeds ontzettend.

Men zegt weleens: ‘de goede gaan eerst’ ik vind dit nog steeds een kut spreekwoord. Laatst hoorde ik een vele mooiere. Één die perfect bij u past. Als er een hemel is hebben ze er vast helden nodig! En weet u ome Ton, U bent nog steeds mijn held.

Hier plaats ik een link, hierin staan de mooie woorden die anderen over u had geschreven.

Lieve ome Ton, uit het oog maar nimmer uit mijn hart

Liefs Do

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten