Circle of life

by Dominique
Foto: James Ward

Gisteren werd ik weer even met de feiten op me neus gedrukt. Een overlijden. Het kan onverwachts zijn, of voorspelbaar. Das de vraag soms.. en ook moeilijk om er bij stil te staan. Het is een onderwerp wat de meeste liever vermijden en niet bespreekbaar maken. Juist omdat ik weet dat ik ziek ben vind ik het de normaalste zaak van de wereld. Want doodgaan… tja dat is het enige wat echt VAST STAAT in je leven.. 

Tuurlijk niet echt iets waar je graag stil bij staat. Zeker niet wanneer je nog maar 25 jaar jong bent. Toch sta ik met beide benen goed op de grond en weet ik verdomd goed dat ik binnenkort afhankelijk ben van medicijnen. Het is heel simpel eigenlijk. Zonder mijn pillen ga ik dan gewoon weg dood. Daar sta je eerder bij stil dan wanneer je gezond ben. Ik bedoel no offence maar er hoeft maar een word war 3 uit te breken, ik kan niet bij mijn pillen komen en het is einde oefening. Klinkt misschien hard maar het is wel de waarheid. Iets waar ik nu en dan wel bij stilsta. Iets waar je eerder overna denkt nu trump bijvoorbeeld aan de macht is…. we all know That’s no good shit… back to reality.

Ik ben vooral down to earth en heb graag mijn shit op orde. Van inboedel tot uitvaartverzekering. Ja dat hoort er allemaal bij. En nu heb ik al hevige discussies gevoerd over mijn uitvaart, maarja hoe je het wend of keert. Als je niks vast laat zetten heb je niks te vertellen want de doden spreken nou eenmaal niet. Gelukkig voor dela (geen idee of je dat ook bij andere uitvaartverzekeringen kan vast leggen) maar ik zit nou eenmaal bij dela. Log je in met je gegevens en kan je je wensen vast laten leggen. Van kist, tot bloemen en lijsten met personen die absoluut niet bij je uitvaart aanwezig mogen zijn. Je kan al je wensen kenbaar maken en vast zetten. Wat ik ook al gedaan heb. Scheelt voor de na bestaanden. Het is grotendeels al geregeld zoals ik het graag zou willen. Dat scheelt tijd en discussies voor de nabestaanden. Win-win als je het mij vraagt. Ik kreeg soms ook wel eens de vraag of ik het dan niet over mezelf afroep en dat ik te jong ben om me daar mee bezig te houden blah blah blah.

Nou als ik iets heb geleerd is het wel je bent nooit te jong om dood te gaan. Het noodlot kan je opeens treffen. Ziek, zeer en leed. You  fucking never know. Beter goed voorbereid dan. Plus als een echte Tatta, ik betaal toch voor die verzekering. Mag ik op zijn minst ook dingen eisen wat mijn laatste wens zou zijn vind ik. Betaal er ook voor.

Het is best een beladen onderwerp, maar zoals ik al eerder zei, je weet niet hoe het leven loopt. Het enige wat wel vast staat is dat je dood gaat. En dat doe ik dan graag in stijl op mijn eigen manier. En wat de rest ervan vind…. I don’t give a fuck. I’ll be death  Anyway. Hopelijk later dan eerder. Maarja dat heb ik niet voor het zeggen. Only time Will tell.

Liefs Do

Print Friendly, PDF & Email

You may also like

Skip to content

Als je de blog van dailyspoonie wil blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies waarmee gegevens worden verzameld, gebruikt en gedeeld. Meer weten hierover lees onze Privacy Verklaring meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten